ευεργέτες

Η σκέψη των ταξιδεμένων μας, για την ανάπτυξη της Οικοτεχνίας στην υφαντική τέχνη, όχι για τότε, μα και για σήμερα, σε συνδυασμό με την τουριστική ανάπτυξη, είναι επίκαιρη.
Για τον σκοπό αυτό και για την στέγαση του διδακτηρίου που θα μάθαιναν τα κορίτσια υφαντική, χτίστηκε το κτίριο που αργότερα άλλαξε προορισμό και έγινε Παρθεναγωγείο, γιατί για Υφαντήριο, χτίστηκε και άλλο κτίριο, στον Άγιο Νικόλαο της Πάνω Δρόβιανης.
Το κτίριο του υφαντήριου χτίστηκε το 1902, με δαπάνες του συγχωριανού μας Πέτρου Πράτσικα. Παραθέτω απόσπασμα από τον Μπαρά, σχετικά με το υφαντήριο:
«Υφαντουργείων Δρόβιανης: Κατά το 1888, δαπάνη του Δ. Μανθόπουλου Ζαγοριαίου, ελειτούργησεν υφαντήριον εις τον οικον Τζέκου (Μανθόπουλου). Συγχρόνως εκτίσθη εις τον Άγιον Δημήτριον, ειδικόν κτιριον δια το υφαντήριον. Αποβιώσαντος
του ιδρυτού), δεν ελειτούργησεν έκτοτε (1890). Το δε κτίριον, εχρησιμευσε, με την ένωσιν των σχολείων, Άνω και Κάτω Δρόβιανης από το 1894. Το 1902 ο Πέτρας Πρατσικας, εν Αλεξάνδρεια, δια διαθήκης του, εκληροδότησεν οκτακοσίας λίρας χρυσάς Αγγλίας (800) προϊόν ασφαλείας του εις Αμερικανικήν Ασφαλιστικήν Εταιρειαν, δια την λειτουργίαν υφαντήριου, εν Δρόβιανη, το οποίον ενόμιζεν ως λειτουργούν.

Τα σχολικά κτίρια που στέγαζαν τα σχολεία, στο λόφο του Αγίου Δημητρίου, χτίστηκαν στα τέλη του ΧΙΧ αιώνα. Το ΑΡΡΕΝΑΓΩΓΕΙΟΝ στα 1894 με την βοήθεια των ταξιδεμένων συγχωριανών μας, της πόλης των Πατρών, ήταν ένα αρκετά μεγάλο τετράγωνο κτίριο στην μέση στην πλατεία. Το κτίριο ήταν δίπατο μα επειδή το μεγαλύτερο μέρος του ήταν μέσα στη γη, μόνο ένα δωμάτιο έβγαινε για να γίνει αίθουσα διδασκαλίας. Στο δεύτερο πάτωμα, μια μεγάλη πόρτα και στη συνέχεια διάδρομος, με δύο αίθουσες δεξιά, από τις οποίες η μια ήταν γραφείο του σχολείου και η άλλη αίθουσα διδασκαλίας.
Η άλλη πλευρά αριστερά είχε άλλες δύο αίθουσες. Σε σχολικές γιορτές ενώνονταν οι δύο αυτές αίθουσες και δημιουργούνταν χώρος για να χωρέσουν οι μαθητές όλου του σχολείου. Στο κέντρο του διαδρόμου, ένα μεγάλο ρολόι τοίχου και πάνω από αυτό η εικόνα των Τριών Ιεραρχών, προστάτες των γραμμάτων, κατά τις ελληνικές παραδόσεις.
Το σχολικό κτίριο είχε μεγάλα παράθυρα και οι αίθουσες παίρνανε άπλετο φως. Για την θέρμανση του χώρου στο
διάδρομο, ήταν μια μεγάλη μεταλλική θερμάστρα, την οποία ο επιστάτης του σχολείου κρατούσε πάντα αναμμένη τις κρύες μέρες του χειμώνα.
Στο γραφείο του σχολείου, εκτός του αρχείου στο οποίο ασφαλώς υπήρχε υλικό χρήσιμο για το ιστορικό του σχολείου, γιατί όχι και του χωριού, υπήρχε βιβλιοθήκη με πολλά και
ίσως αξίας από πλευράς αρχαιότητας βιβλία και πολλά εποπτικά μέσα, κυρίως εικόνες χωρών και φυτών, όλων των ζωνών της γης, γεωγραφικοί χάρτες κ.λ.π., όλα στην ελληνική γλώσσα.