Κοινωνικά

Κάπου
στη συνδρομή των οδών Εθνικής Αντιστάσεως (Όλγας) και Βουλιαγμένης (από πρώτες
πληροφορίες) είχαν «στήσει ενέδρα» ο Άσπλαχνος Χάρος και η Χλωμή Μοίρα
. Στα χέρια είχαν εκείνος μια τούρτα γενεθλίων με 21 αναμμένα κεράκια
και εκ...είνη το μαχαίρι για την τούρτα, κυρτωμένη πάνω της… έτοιμη να
σβήσει τα κεριά και να κόψει γλυκό να φάει…. Ο Δημήτρης οδηγεί… οδηγεί
… και πλησιάζει…πλησιάζει και τρέχει…τρέχει να προλάβει ο ίδιος να
σβήσει τα κεράκια του… Η Mαυροφορούσα όμως προλαβαίνει πρώτη… φυσάει
θανατηφόρα και τα σβήνει τα κεριά.... ΟΛΑ.
Και γύρο το σκοτάδι
γίνεται πιο βαθύ … φτάνει στην πολιορκημένη οικογένεια… ταξιδεύει στη
Δρόβιανη, … στου Κρα… όπου υπάρχουν συγγενείς, φίλοι και γνωστοί του
ίδιου του ΔΗΜΗΤΡΗ, της μητέρας του της Μαργαρίτας, του πατέρα του
Θεοφάνη, της γιαγιάς της Μελπόμενης Ζίση στα άλλα δύο αδέρφια... του
ΔΗΜΗΤΡΗ!

Συλλυπητήρια από καρδιάς στην οικογένεια !

Ας τους δώσει δύναμη ο Θεός, στο πικρό κέρασμα της Μοίρας…

Καλο ταξίδι ΔΗΜΗΤΡΗ!!

Το Διοικητικό Συμβούλιο της “Ένωσης Δροβιανιτών”,
σας προσκαλεί στην κοπή της πίτας του.

Κυριακή μεσημέρι  08/02/2009 και ώρα 13:00 στο «κοσμικό κέντρο»

 ‘‘ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ’’, στην λεωφόρο Καραμανλή 120, Πάρνηθα.

Θα διασκεδάσουμε με ζωντανή ηπειρώτικη μουσική.

Τηλ. επικοινωνίας – Πληροφορίες:

Δ. Κιοσές 210 9736271 6946080703

Σ. Κατής 6974071870

 Για την Ένωση Δροβιανιτών

Ο Πρόεδρος

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΚΙΟΣΕΣ

Το Σάββατο, στις 12 Ιανουαρίου 2008,
στην Εκκλησία των Αγ. Αποστόλων
στην Άνω Δρόβιανη, τελέστηκε, από την οικογένειά της το σαρανταήμερο μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής της Ευφροσύνης Τάτση, συζύγος εν ζωή του Δημήτρη Τάτση.
Εδώ και σαράντα ημέρες, η Ευφροσύνη Τάτση, το γένος Ζώτου, η κυρία με τη μεγάλη καρδιά και απέραντη αγάπη δεν είναι ανάμεσά μας , αλλά ξεκουράζεται εκεί ψηλά στη γειτονιά των Αγγέλων .
Η Φρόσω, όπως τη φωνάζαμε στο χωριό, γεννήθηκε στη Δρόβιανη στις 15 Μαρτίου 1930 από Δροβιανίτες γονείς (το Χρήστο και την Αγγελική Ζώτου) με πλούσια εκκλησιαστική και πατριωτική παράδοση.
Μικρή έζησε τα φρικτά γεγονότα του πολέμου και τα πρώτα δύσκολα χρόνια μετά τον πόλεμο όπου συμπαραστεκόταν και φρόντιζε τη μητέρα της.
Εργατική, ακούραστη, αγαπητή λάτρευε την οικογένειά της και πρόσφερε τα πάντα σε αυτήν. Ήταν καλή μητέρα, καλή νοικοκυρά, καλή συγχωριανή, καλή νουνά, με ανοιχτό χαρακτήρα και έτρεχε πάντα να συμπαρασταθεί σ’όποιον το χρειαζόταν.

                                                                                         
                                                                                                              
Ο Κώστας Ζάβαλης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πωγωνιανή των Ιωαννίνων το 1925. Το 1941 διέκοψε τις σπουδές στη Ζωσιμαία Σχολή κατά τη γερμανοϊταλικη κατοχή και οικογενειακώς μετέβηκε στη γενέτειρα των γονέων του τη Δρόβιανη της Β.Ηπείρου.

        Ο Βασίλης Τζόλης γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου του 1933 στο χωριό Γράψη της Άνω Δρόπολης και απεβίωσε στις 2 Ιανουαρίου του 2008 στη συμπρωτεύουσα. Εργάστηκε σκληρά από μικρός, εν τω μεταξύ ήταν αριστούχος μαθητής. Την αγάπη του για τα βιβλία την είχε ως τώρα που έκλεισε τα μάτια. Σε νεαρή ηλικία το δικτατορικό καθεστώς του Χότζα τον κλείνει φυλακή με την κατηγορία του αντικαθεστωτικού. 

        Εργατικός, ακούραστος, αγαπητός πάλεψε στη ζωή και ορθοπόδησε. Νυμφεύτηκε τη Μερόπη, το γένος Τάτση από τη Δρόβιανη όπου εγκαταστάθηκε για τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του. Απέκτησε μια αξιοζήλευτη οικογένεια. Με το θάνατό του το χωριό μας έχασε έναν καλό χριστιανό, έντιμο δημοκράτη και αγωνιστή για τα δίκαια του ελληνισμού.

       Η νεκρώσιμη ακολουθία τελέστηκε στον Ι.Ν. Αγ. Αποστόλων της Άνω Δρόβιανης στις 4 Ιανουαρίου 2008. Πλήθος κόσμου, συγγενών, συγχωριανών και φίλων τον συνόδευσαν στην τελευταία κατοικία του. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκέπασε.