Στην πόλη της Πάτρας

Oι Δροβιανίτες εγκαταστάθηκαν σχεδόν με τη λήξη της Επανάστασης του 1821, σχηματίζοντας με την πάροδο του χρόνου μια εύρωστη οικονομικά παροικία που βασικά επιδίδονταν στο εμπόριο.
Στην Πάτρα τα καλύτερα και μεγαλύτερα μαγαζιά της πόλης ήταν Δροβιανίτικα, Π.χ. Μουστάκης, Τσούνης, Οικονόμου, Κώστας, Βαζάκας, Ζώτος, Παππάς, Αγδρας, Καλυβάς, Μανθόπουλος. Γιοβάνης, Χαρίτος, Γιδβασης, Σπιρακαίων, Παναίων, Ανδρούτσου, Δ. Σιούτη, Δροσαίων, Παπαματθαίων κι άλλα μικρότερα. Τα μαγαζιά αυτά λειτουργούσαν στους εμπορικότερους δρόμους της πάλης, όπως: Ερμού, Μαιζώνος, Αγ. Νικολάου, Ρήγα Φεραίου κλπ.
Η πρώτη Δροβιανίτικη οικογένεια στην Πάτρα που εγκαταστάθηκε στα 1828, (βλέπε χτήμα Άη Γιάννη Πράτσικα στην πόρτα εισόδου και εκκλησάκι, ήταν των Πρατσικαίων, (από την οικογένεια αυτή έχει τις ρίζες από τη μητέρα του, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κωστής Στεφανόπουλος).
Επίσης στο Σιδηροδρομικό Σταθμό, τέως ΣΠΑΠ «Λάππα» στην Αχαΐα υπήρχε Δροβιανίτικο χτήμα, της οικογένειας Λάππα και μύλος.

Οι Δροβιανίτες της Πάτρας, θέλοντας να βοηθήσουν το χωριό τους (ήταν τότε από Άραχθο και πάνω τουρκοκρατούμενα) σχημάτισαν την ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ στα 1898 και στα 1925 τροποποίησαν το καταστατικό της.