Η Δρόβιανη και η ιστορία της

Ένα ερώτημα όσο απλό, τόσο και βαρυσήμαντο, μπορεί να προβάλλει ο καθένας που θα επισκεφθεί το χωριό.
Από πότε αρχίζει η ιστορία αυτού του χωριού;
Δηλαδή, πότε χτίστηκε και από ποιους;
Δυστυχώς, στο χώρο του χωριού μας δεν έχει γίνει καμία αρχαιολογική ανασκαφή που με ευρήματα να μπορεί να προσδιοριστεί η ηλικία του χωριού μας.
Η τούρκικη απογραφή του 1431 αποφαίνεται για τη Δρόβιανη με τα παρακάτω στοιχεία στην τούρκικη γλώσσα:
«ΔΡΟΒΙΑΝΗ οικογένειες 57 με ετήσια έσοδα 19.950 άσπρα. Το χωριό, καλλιεργούσε ελιές, αμπέλια και έτρεφε ζώα (γιδοπρόβατα) ». (Καταγραφή του έτους 1431 - 32 αρχείο 1 αραβικό πρωτότυπο. Βιλαέτι, της Βαγιονέτας»).
Όμως, τα χαλάσματα πολύ παλιών οικισμών στα γύρω του χωριού, που και σήμερα υπάρχουν, με εμφανή τα γνωρίσματα Ρωμαϊκών κτισμάτων και Βυζαντινών, όπως τοίχοι και θεμέλια παλιών σπιτιών πηγάδια και βρύσες, που οι σωληνώσεις είναι φτιαγμένες από πήλινους σωλήνες είναι στοιχεία που μιλούν για την ορθότητα της άποψης του Ν. Μυστακίδη ( Δροβιανίτης ιστοριοδίφης και χρονικογράφος (1863 - 1930) ότι η Δρόβιανη είναι χτισμένη από τους κατοίκους των γύρων της καταστραφέντων οικισμών από διάφορες επιδρομές και λεηλασίες που έγιναν στην περίοδο της Ρωμαϊκής κυριαρχίας και συνέχεια της Βυζαντινής κι αργότερα της Σλαβικής , δηλαδή πριν τον 10o μ. Χ. αιώνα. Οι Σιουνιστιές, τα Σόλωνα, (οικισμός στο κάτω μέρος του αυχένα προς Αβαρίτσα) ,η Ραγκουβίτζα, η Καραμωνιά τα Χτίσματα, καθώς και οι δρόμοι στρωμένοι πλακόστρωτο, σαν της Εγνατίας οδού, οδηγούν προς τις πιο παλιές εποχές της ιστορίας της Ηπείρου, το Βασίλειο του Πύρου, τις Ρωμαϊκές επιδρομές και κατακτήσεις, το Βυζάντιο και την Τουρκοκρατία. Για τους παραπάνω οικισμούς στοιχεία τεκμηριωμένα δεν διαθέτομε, μα ένας θρύλος ( οι θρύλοι πάντα κάτι κρύβουν) σχετικός με το χαλασμό της Ραγκουβίτζας, λέει πως το χωριό αυτό, το χάλασε η ξενόφερτη βασίλισσα, η Μονοβύζα, για πείσμα, που της είχαν σκοτώσει το γιο της στον πόλεμο.Ο θρύλος αυτός για τη Μονοβύζα, είναι πολύ διαδομένος στα χωριά μας και μας οδηγεί στους πρώτους αιώνες της πρώτης χιλιετηρίδας μετά Χριστού.

Δήμοσια κτίρια & Ευεργέτες

Οι Ηπειρώτες ταξιδεμένοι, γενικά, όταν αποκτούσαν περιουσίες κάνανε τη σκέψη να ξοδέψουν κι ένα μέρος από αυτές για την ιδιαίτερη πατρίδα τους, το χωριό τους. Και αυτό το
κάνανε άλλοι μεν από αισθήματα υψηλού πατριωτισμού, άλλοι από θρησκευτική ευλάβεια (όσοι δώριζαν κυρίως για εκκλησίες) και ορισμένοι, γιατί όχι και να επιδειχθούν, γιατί όπως
λέει ο λαός «η πέτρα είναι βαριά στον τόπο της»).
Και οι Δροβιανίτες ταξιδεμένοι, ακολούθησαν αυτή την γενική Ηπειρωτική συμπεριφορά όσον αφορά την ιδιαίτερη πατρίδα τους. Σχημάτισαν λοιπόν τις ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΕΣ, όπως εκείνης των Πατρών, που ανέπτυξε Και την μεγαλύτερη δράση, εκείνη της Αλεξάνδρειας, Αιγύπτου κ.λ.π. καλλιεργώντας το πνεύμα της φροντίδας για το χωριό μας, με έργα άξια λόγου για την εποχή που γίνανε.

Σχολικά κτίρια

Τα σχολικά κτίρια που στέγαζαν τα σχολεία, στο λόφο του Αγίου Δημητρίου, χτίστηκαν στα τέλη του ΧΙΧ αιώνα. Το ΑΡΡΕΝΑΓΩΓΕΙΟΝ στα 1894 με την βοήθεια των ταξιδεμένων συγχωριανών μας, της πόλης των Πατρών, ήταν ένα αρκετά μεγάλο τετράγωνο κτίριο στην μέση στην πλατεία. Το κτίριο ήταν δίπατο μα επειδή το μεγαλύτερο μέρος του ήταν μέσα στη γη, μόνο ένα δωμάτιο έβγαινε για να γίνει αίθουσα διδασκαλίας. Στο δεύτερο πάτωμα, μια μεγάλη πόρτα και στη συνέχεια διάδρομος, με δύο αίθουσες δεξιά, από τις οποίες η μια ήταν γραφείο του σχολείου και η άλλη αίθουσα διδασκαλίας.
Η άλλη πλευρά αριστερά είχε άλλες δύο αίθουσες. Σε σχολικές γιορτές ενώνονταν οι δύο αυτές αίθουσες και δημιουργούνταν χώρος για να χωρέσουν οι μαθητές όλου του σχολείου. Στο κέντρο του διαδρόμου, ένα μεγάλο ρολόι τοίχου και πάνω από αυτό η εικόνα των Τριών Ιεραρχών, προστάτες των γραμμάτων, κατά τις ελληνικές παραδόσεις.
Το σχολικό κτίριο είχε μεγάλα παράθυρα και οι αίθουσες παίρνανε άπλετο φως. Για την θέρμανση του χώρου στο
διάδρομο, ήταν μια μεγάλη μεταλλική θερμάστρα, την οποία ο επιστάτης του σχολείου κρατούσε πάντα αναμμένη τις κρύες μέρες του χειμώνα.
Στο γραφείο του σχολείου, εκτός του αρχείου στο οποίο ασφαλώς υπήρχε υλικό χρήσιμο για το ιστορικό του σχολείου, γιατί όχι και του χωριού, υπήρχε βιβλιοθήκη με πολλά και
ίσως αξίας από πλευράς αρχαιότητας βιβλία και πολλά εποπτικά μέσα, κυρίως εικόνες χωρών και φυτών, όλων των ζωνών της γης, γεωγραφικοί χάρτες κ.λ.π., όλα στην ελληνική γλώσσα.
Τα θρανία του σχολείου ήταν διθέσια μα και πολυθέσια, όλα τους από καλό ξύλο καλοδουλεμένα και αρκετά άνετα για τους μαθητές.

Όλο το υλικό του σχολείου ήταν φερμένο από το εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένων και των θρανίων ακόμα. Στο εποπτικό υλικό εξέχουσα θέση είχαν οι μεγάλες σειρές εικόνων από την Αγία Γραφή.
Τα έξοδα για την αγορά και μεταφορά αυτού του τόσο χρήσιμου υλικού, αντιμετωπίστηκαν από προσφορές των ξενιτεμένων μας, εκείνων από το περίσσευμα και εκείνων από το υστέρημα.

Το κτίριο αυτό, έμεινε άθικτο και σε κατάσταση λειτουργίας ως τις 24 Φλεβάρη 1944 όταν οι Γερμανοί σε συνεργασία με Μπαλιστες (Αλβανικά Εθνικά Τμήματα) , το πυρπόλησαν.

Πάνω στα Ιδία θεμέλια, χτίστηκε μετά από 35 χρονιά το σημερινό κτίριο της Πολιτιστικής Εστίας του χωριού.
Το Παρθεναγωγείο, στεγάστηκε στο κτίριο που είχε κτιστεί το 1881 (επιγραφή εις την πόρτα εσόδου από Δυσμάς. Όμως κατά τον Μπαρά, η λειτουργία του είχε αρχίσει νωρίτερα).
«Το πρώτον ιδρυθέν εν Β. Ήπειρο σχολείων θηλέων, ήτο, μετά από τα Ζωγράφεια Διδασκαλεία, το της Δροβιανης. Ελειτούργησεν κατ’ αρχάς, εις Κάτω Δρόβιανην το 1878 φροντίδι της εν Πάτραις Αδελφότητος, συσταθείσης εξ υπαγομηνων Δροβιανιτών».
Το χτίριο, που στεγάστηκε το Παρθεναγωγείο και που χτίστηκε στα 1881 είχε αρχικό σκοπό, για να στεγαστεί υφαντήριο, το οποίο είχε ήδη αρχίσει να λειτουργεί.
«Κατά το 1881 δαπάνη του Δ. Μανθόπουλου ΖαγοριαΙου ελειτουργησεν υφαντήριον εις τον οίκων Τζέκου (Μανθόπουλου). Συγχρόνως, εκτισθη εις τον Άγιον Δημήτριον και ειδικόν κτίριον δια τα Υψαντήριον,»
Από τα παραπάνω συμπεραίνουμε ότι το κτίριο αυτό του Παρθεναγωγείου δε χτίστηκε από τον Ζάππα όπως λαθεμένα κυκλοφόρησε, αλλά από την Διαθήκη Ζάππα, έπαιρνε τα
λειτουργικά του έξοδα κάθε χρόνο.
Το κτίριο για τον μύλο (αυτό που αργότερα φαίνεται επειδή ήταν ευρύχωρο αφού του είχε γίνει η σχετική διαρρύθμιση), χρησιμοποιήθηκε για την στέγαση της ΚΟΜΟΥΝΑ και του Σταθμού της Τζανταρμερίας (χωροφυλακής). Κατά πάσα πιθανότητα αυτό έγινε στα 1929 μετά την αυτοανακήρυξη του Αχμέτ Ζώγκου, ως Βασιλέα της Αλβανίας και για τον μύλο χτίστηκε άλλο μικρότερο κτίριο όπου τοποθετήθηκαν τα μηχανήματα και λειτούργησε ως τα 1934 που έκλεισε.

Υφαντήριο

Η σκέψη των ταξιδεμένων μας, για την ανάπτυξη της Οικοτεχνίας στην υφαντική τέχνη, όχι για τότε, μα και για σήμερα, σε συνδυασμό με την τουριστική ανάπτυξη, είναι επίκαιρη.
Για τον σκοπό αυτό και για την στέγαση του διδακτηρίου που θα μάθαιναν τα κορίτσια υφαντική, χτίστηκε το κτίριο που αργότερα άλλαξε προορισμό και έγινε Παρθεναγωγείο, γιατί για Υφαντήριο, χτίστηκε και άλλο κτίριο, στον Άγιο Νικόλαο της Πάνω Δρόβιανης.
Το κτίριο του υφαντήριου χτίστηκε το 1902, με δαπάνες του συγχωριανού μας Πέτρου Πράτσικα. Παραθέτω απόσπασμα από τον Μπαρά, σχετικά με το υφαντήριο:
«Υφαντουργείων Δρόβιανης: Κατά το 1888, δαπάνη του Δ. Μανθόπουλου Ζαγοριαίου, ελειτούργησεν υφαντήριον εις τον οικον Τζέκου (Μανθόπουλου). Συγχρόνως εκτίσθη εις τον Άγιον Δημήτριον, ειδικόν κτιριον δια το υφαντήριον. Αποβιώσαντος
του ιδρυτού), δεν ελειτούργησεν έκτοτε (1890). Το δε κτίριον, εχρησιμευσε, με την ένωσιν των σχολείων, Άνω και Κάτω Δρόβιανης από το 1894. Το 1902 ο Πέτρας Πρατσικας, εν Αλεξάνδρεια, δια διαθήκης του, εκληροδότησεν οκτακοσίας λίρας χρυσάς Αγγλίας (800) προϊόν ασφαλείας του εις Αμερικανικήν Ασφαλιστικήν Εταιρειαν, δια την λειτουργίαν υφαντήριου, εν Δρόβιανη, το οποίον ενόμιζεν ως λειτουργούν.

Οι προγονοί μας

Αναφορά στους προγόνους που τίμησαν τον τόπο τους με την προσωπική τους καταξίωση.Και με την προσφορά τους στην γενέτειρά μας, τη Δρόβιανη.

Δροβιανίτες διδάσκαλοι & κληρικοί.

Διδάσκαλοι:
Νεώτεροι διδάσκαλοι:

Π. Γούδας εκ Κάτω Δρόβιανης, διδάξας επί 50 έτη εν Χειμάρα και Κεστορατίω, συντελέσας
εις την ίδρυσιν των Κεστορατίων Διδασκαλείων, αρρένων και θηλέων, από το 1865 - 1889
εξ ων εξήλθον εκατοντάδες διδασκάλων εκατέρων των φύλων, εν οις πολλοί διαπρέψαντες
και τινές μουσουλμάνοι εκ Λιαμπουριάς, Βερατίου, Αυλώνος" Κορυτσάς και Ελβασάν διατελέσαντες επί το πολύ διοικητικοί υπάλληλοι.
Νικόλαος Δεσίρης, εκ Κάτω Δρόβιανης από το 1860 έως το 1915 ως ιερεύςκαι διδάσκαλος.
Παπά - Αθανάσιος Παπαίωάννου, εκ Κάτω Δρόβιανης από το 1870 -1930.
Βασίλειος Δελέκας από το 1860 - 1934.
Γ. Σουτερίκης εξ Ελβασανίου το 1890 - 1935.
Ανδρέας Δεσίρης εκ Κάτω Δρόβιανης από 1890 έως 1918.
Παπα - Βασίλειος Λουκάς ( Λιούκας ) από το 1890 - 1916.
Παπά - Κώστας Σαράτσης εκ Κάτω Δρόβιανης από το 1888 έως 1913.
Παπά - Ιωάννης και Παπά - Νικόλαος εκ Κάτω Δρόβιανης από το1880 - 1915.

Εξ Aνω Δρόβιανης,

Πέτρος Οικονόμου, Βασίλειος Μεγαλιώνης, ΓεώργιοςΤάτσης, Σταύρος Αποστολίδης,
Βασίλειος Σμπούρης, Μηνάς Δρόσος και άλλοι.

ΚΛΗΡΙΚOΙ:

Εκ Κάτω Δρόβιανης:
Παπά - Κώστας Οικονόμου, Παπά - Σταύρος, Παπά - Δημήτριος Οικονόμου, Παπά - Δημήτριο
Ανδρούτσος, Παπά - Αναστάσιος Σουτερίκης, Παπά - Δρόσος, Παπά - Χρήστος Βρέτης,
Παπά - Δημήτριος (Λογιώτατος).

Εξ Aνω Δρόβιανης:
Παπά - Δημήτριος (Γουρουνάς) , Αρχιμανδρίτης A νθιμος Τζιαφέρης, Παπά - Χρήστος Κιτσιώνης,
Παπά - Κώστας Παπαδόπουλος, Παπά - Θεόδωρος Δάσιος, Παπά - Χαράλαμπος Δάσιος, Οικονόμος Αθανάσιος, Παπά - Χαρίτων, Παπά - Πέτρος, Παπά - Χρήστος (Μ. Παπάς) , Παπά - Πάνος Πετρίδης,
Παπά - Ζήσης Πότσιολος, Παπά - Σταύρος Αποστολίδης

Επιστήμονες

Φαρμακοπιοί και Χημικοί

Ισίδωρος Πράτσικας 1890 - 1930 εις Μανσούρα Αιγύπτου.
Βασίλειος Πράτσικας 1912 - 1938 εις Χαρτούμ Σουδάν.
Βασίλειος Οικονόμου 1885 - 1938 εις Κων/πολη, Αίγυπτο, Δρόβιανη.
Γ. Πετρίδης, σπουδαίος εις Γερμανίαν φαρμακοποιός και χημικός,
Δ/ντής Κυβερνητικού Χημείου Αιγύπτου.
Ματθαίος Νιάρος, 1908 - 1938, Αίγυπτο και Πωγωνιανή Πωγωνίου.
Βασίλειος Αντ. Οικονόμου και Θ. Φίλιας εν Λαρίση.

Δικηγόροι

Βασίλειος Δεσίρης 1885 - 1928 εις Κων/πολη, βουλευτής εν Τουρκική
Βουλή της Περιφερείας Αργυροκάστρου.
Χρήστος Πράτσικας, καθηγητής Παν/μίου Αθηνών.
Δημήτριος Βάρτσος, δικηγόρος.
Ν. Σπυράκος, δικηγόρος.
Ανδρέας Ναθαναήλ, νομικός (Tίρανα).
Γεώργιος Φίλιος, συμβολαιογράφος, Ιωάννινα.
Μιχαήλ Λάππας. Ιωάννης Φίλιος από 1890 - 1920, βουλευτής Λαρίσης.
Χαρίλαος Βολίδης, ανώτατος υπάλληλος Υπουργείου Παιδείας.

Μηχανικοί

Ιωάννης Οικονόμου, Νομομηχανικός Κοζάνης.
Ελευθέριος Οικονόμου εις Τίρανα (τέως βουλευτής Αλβανικής Βουλής 1945 - 1949).
Θ. 1. Βάρτσος εις Ν. Αφρικήν.

Θεολόγοι

Θ. Βολίδης,
Ταράσlος Κορώσης (απόφ. Θεολ. Σχολής Σταυρού Ιεροσολύμων και
Παν/μίων Βερολίνου και Υένης).
Γεράσιμος Μοναχός ο Μικραγιαννίτης του άθω (κατά κόσμον Γραίκας) ,
υμνογράφος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας (1904 - 1991)

Μίνως Λάππας, καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Παν. Αθηνών (Απόφοιτος
Γερμανικού και Αγγλικού Πανεπιστημίου).Ιδιαίτερος του Χαρίλαου Τρικούπη (τέως
Πρωθυπουργού της Ελλάδας και Γενικός Γραμματεύς του Υπουργείου Παιδείας).
Συγγραφεύς και δήμοσιογραφος σπουδαίος (μόνιμος ανταποκριτής των Ευρωπαϊκών
Εφημερίδων «Σημαία» του Λονδίνου, «Ημερησίας» του Βερολίνου! «Κλειούς» Βιέννης,
«Νέας Ημέρας» της Τεργέστης. Συντέλεσε τα μέγιστα, εις την μόρφωσιν πολλλών
επιστημόνων Ηπειρωτών και ιδιαιτέρως Δροβιανιτών.Ευθύμιος Καλλιάφας, εν Πάτραις
Γυμνασιάρχης από του 1890 - 1930 και εν Αθήναις.
Σπύρος Καλλιάφας σπουδάσας φιλοσοφίαν και παιδαγωγικήν εις Ζυρίχην Ελβετία
διετέλεσε Διευθυντής του Διδασκαλείου Ιωαννίνων και του Μαρασλείου Διδασκαλείου,
εκπαιδευτικός σύμβουλος του Υπουργείου Παιδείας και καθηγητής τους Παν/μίου Αθηνών.
Έγραψε πολλά συγγράμματα, φιλοσοφικά, παιδαγωγικά, ψυχολογικά.
Λυσίμαχος Οικονόμου, καθηγητής φιλολογίας, εις το Παν/μιο της Σορβόννης ( Παρισίων )
με πολλά συγγράμματα.
Θεμιστοκλής Βολίδης, σπουδάσας φιλολογίαν και θεολογίαν εν Αθήναις και Γερμανίαν.
Διευθυντής τμήματος χειρογράφων Εθνικής Βιβλιοθήκης Αθηνών.
Κυριάκος Οικονόμου, σπουδάσας εν Παρισίοις φιλολογίαν, δίδαξε εις Παρισίους γαλλικά
και ελληνικά.
Πύρος Πετρίδης, Γυμνασιάρχης εν Ελλάδι.
Ν. Παπαματθαίου, καθηγητής της γαλλικής εν Πάτραις.

Πτυχιούχοι Διδασκαλείου διδάξαντες εν Δροβιάνη

Μιχαήλ Βιδούρης, Γεώργιος Σπυράκος, Γεώργιος Σουτερίκης, Σ Οικονόμου και
Ιωάννης Λιάσκας και οι ελληνοδιδάσκαλοι Σ Καλυβάς, Α. Βιδούρης, Α. Δεσίρης, Μ Δρόσος.

Ιατροί

Φίλιππος Λάππας 1895 - 1915, τέως Πρόξενος Ελλάδος εις Πύργον Βουλγαρίας.
Αριστείδης Πετρίδης 1887 - 1937, Διευθυντής Ελληνικού Νοσοκομείου Αλεξάνδρειας
(απόφοιτος των Παν/μ ίων Αθηνών, Αϊδενβέργης, Υένης).
Αντώνιος Οικονόμου 1902 -1942, Δ/ντής Νοσοκομείου Μανσούρας Αιγύπτου.
Ανδρέας Πράτσικας, Δ/ντής Παθολ. Νοσοκομείου Ερυθρού Σταυρού Αθηνών.
Ιωάννης Ναθαναήλ, ιατρός εις Δρόβιανην 1894 - 1934.
Βασίλειος Λάππας εις Ιωάννινα και Δ. Φίλιος εις Λάρισαν.
Σπυρίδων Λιάρος, 1890 - 1918 εις Δρόβιανην.
Παύλος Ναθαναήλ 1931 - 1936 εις Δρόβιανην (απέθανε πολύ νέος, από την επιδημία
του κοιλιακού τύφου, συνεπεία του μολυσμένου νερού των πηγαδιών του χωριού,
υπηρετώντας τους δεκάδες ασθενείς του, εκείνο το καλοκαίρι.
Δημήτριος Λιάσκας εις Αθήναις .
Βασίλειος Μπότσης εις Καβάλα .

Στην πόλη της Πάτρας

Oι Δροβιανίτες εγκαταστάθηκαν σχεδόν με τη λήξη της Επανάστασης του 1821, σχηματίζοντας με την πάροδο του χρόνου μια εύρωστη οικονομικά παροικία που βασικά επιδίδονταν στο εμπόριο.
Στην Πάτρα τα καλύτερα και μεγαλύτερα μαγαζιά της πόλης ήταν Δροβιανίτικα, Π.χ. Μουστάκης, Τσούνης, Οικονόμου, Κώστας, Βαζάκας, Ζώτος, Παππάς, Αγδρας, Καλυβάς, Μανθόπουλος. Γιοβάνης, Χαρίτος, Γιδβασης, Σπιρακαίων, Παναίων, Ανδρούτσου, Δ. Σιούτη, Δροσαίων, Παπαματθαίων κι άλλα μικρότερα. Τα μαγαζιά αυτά λειτουργούσαν στους εμπορικότερους δρόμους της πάλης, όπως: Ερμού, Μαιζώνος, Αγ. Νικολάου, Ρήγα Φεραίου κλπ.
Η πρώτη Δροβιανίτικη οικογένεια στην Πάτρα που εγκαταστάθηκε στα 1828, (βλέπε χτήμα Άη Γιάννη Πράτσικα στην πόρτα εισόδου και εκκλησάκι, ήταν των Πρατσικαίων, (από την οικογένεια αυτή έχει τις ρίζες από τη μητέρα του, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κωστής Στεφανόπουλος).
Επίσης στο Σιδηροδρομικό Σταθμό, τέως ΣΠΑΠ «Λάππα» στην Αχαΐα υπήρχε Δροβιανίτικο χτήμα, της οικογένειας Λάππα και μύλος.

Οι Δροβιανίτες της Πάτρας, θέλοντας να βοηθήσουν το χωριό τους (ήταν τότε από Άραχθο και πάνω τουρκοκρατούμενα) σχημάτισαν την ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ στα 1898 και στα 1925 τροποποίησαν το καταστατικό της.

Το καταστατικό

ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΝ
ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ ΔΡΟΒΙΑΝΗΣ
ΕΝ ΠΑΤΡΑΙΣ
ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΝ ΤΗΣ 6 ΜΑΡΤΙΟΥ 1924
ΕΔΡΑ - ΣΚΟΠΟΣ

Άρθρον 1ον

Οι εν Πάτραις και τοις περιχώροις αυτών παρεμιδημούντες Δροβιανίται ανασυνιστώσι την κατά το έτος 1898 ιδρυθείσαν ενταύθα Αδελφότητα, ης αι εργασίαι διεκόπησαν εν έτει 1916, τροποποιούντες, συνεπεία των επελθουσών εν τη Πατρίδι πολιτειακών μεταβολών, το Καταστατικόν αυτής εν γένει και ως προς τον σκοπόν και ως προς τον τίτλον μετονομάζοντες αυτόν «Αδελφότης Δρόβιανης εν Πάτραις» εδρεύουσα εν Πάτραις.

Άρθρον 2ον

Σκοπός της Αδελφότητος είναι 1) Η πρωτοβουλία, ανάληψις και εκτέλεσις παντός χρησίμου και απαραιτήτου διά την Κοινότητα Δρόβιανης (Άνω και Κάτω Συνοικίαν) διά των πόρων της Αδελφότητος και εκτάκτων κοινών εράνων των απανταχού Δροβιανιτών. 2) Η παροχή υποτροφιών εις αρίστους αλλ’ απόρους μαθητάς και μαθητρίας, προς σύντομον επαγγελματική ν εκπαίδευσιν εις την ταπητουργίαν, πλεκτικήν, υφαντικήν, σηροτροφίαν, μελισσοκομίαν και βουτυροκομίαν. 3) Η ενδελεχής μέριμνα προς ύδρευσιν άνετον και επαρκή αμφοτέρων των συνοικιών και 4) Η κατασκευή και συντήρησις συνδετικής των δύο Συνοικιών κεντρικής οδού εξεκινουμένης μέχρι της δημοσίας οδού προς άνετον συγκοινωνίαν των κατοίκων.

Αρθρον.3ον

Τα μέλη της Αδελφότητος εισί τακτικά, αντεπιστέλλοντα και επίτιμα, άτινα εγγράφονται υπό του Δ. Συμβουλίου κατόπιν αιτήσεώς των, αποκλείονται δε της εγγραφής οι αποδεδειγμένως συντελούντες εις κομματικάς της Κοινότητος διαμάχας ή οι υποπεσόντες εις έγκλημα.
Μέλη δε αποδειχθέντα ότι αναμιγνύονται εις κομματικάς διαμάχας διαγράφονται υπό της Συνελεύσεως.

Άρθρον 4 ον

‘Εκαστον τακτικόν μέλος αφίεται ελεύθερον να εγγραφή εις μίαν εκ των τριών κατηγοριών ήτοι εις την Α’ κατηγορίαν επί μηνιαία καταβολή εκ Δραχ. 12 ή την Β’ επί μηνιαία καταβολή εκ Δραχ. 6 ή εις την Γ’ επί μηνιαία καταβολή εκ Δραχ. 3 και δικαίωμα εγγραφής εφ’ άπαξ Δραχ. 10. Μη όντες εν τάξει προς το ταμείον της Αδελφότητος δεν δύνανται να λαμβάνωσι μέρος εις τας συνελεύσεις ούτε χαίρουν το δικαίωμα να εκλέγουν και εκλέγωνται.

Άρθρον 5 ον

Τα αντεπιστέλλοντα μέλη όπως και τα τακτικά αφίενται ελεύθερα να εγγραφώσι εις μίαν εκ των τριών ανωτέρω κατηγοριών προς Δραχ. 3 ή 6 ή i 2 μηνιαίως και δικαίωμα εγγραφήςΔραχ. 10. Αντεπιστέλλοντα μέλη ευρισκόμενα εν τω εξωτερικώ ακολουθούσι την αυτήν αναλογίαν με την διαφοράν ότι αντί Δραχμών θα καταβάλλωσι την συνδρομήν των εις Φράγκα Γαλλικά ήτοι Φράγκα 12 διά την Α’, φρ. 6 διά την Β’, φρ. 3 διά την Γ’ κατηγορίαν μηνιαίως άνευ δικαιώματος εγγραφής. Παρεπιδημούντες εν Πάτραις λαμβάνουν μέρος εις τας συνεδριάσειςτων Συνελεύσεων μετά δικαιώματος ψήφου.

Άρθρον 6 ον

Επίτιμα μέλη αναγορεύονται υπό της r. Συνελεύσεως τη προτάσει του Δ.Σ. διά φανεράς ψηφοφορίας οι προσφέροντες ανεγνωρισμένας υπηρεσίας υπέρ του σκοπού της Αδελφότητος ή χρηματικήν δωρεάν δραχμών χιλίων και άνω.

Άρθρον 7 ον

Πόροι της Αδελφότητος είναι αι υποχρεωτικαί δεκάδραχμοι εγγραφαί και αι ετήσιοι συνδρομαί των τακτικών μελών, αι συνδρομαί των αντεπιστελλόντων μελών, αι εκούσιαι εισφοραί και δωρεαί και τα κληροδοτήματα προς την Αδελφότητα, αι τριακοντάδραχμοι καταβολαί των Δροβιανιτών διά πιστοποιητικά, βεβαιώσεις και αντίγραφα τούτων.

Άρθρον 8 ον

Μέλος αποσυρόμενον της Αδελφότητος δεν δικαιούται εις την ζήτησιν των καταβολώντου, υποχρεούται δε να καταβάλη και όλην την συνδρομήν του έτους της απομακρύνσεώς του κατά τον περί Σωματείων Νόμον 281 αρ. 6. Μέλος μη ον εντάξει προς το ταμείο ν της Αδελφότητος κατά το τέλος του Δεκεμβρίου εκάστου έτους διαγράφεται. Επαναγραφόμενον καταβάλει και τα καθυστερούμενα.

ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ - ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ Δ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Άρθρον 9 ον

Η Διοίκησις της Αδελφότητος ανατίθεται εις εξαμελές Διοικ. Συμβούλιον ούτινος τα μέλη είναι Δροβιανίται, είτε υπήκοοι Έλληνες, είτε μη, εκλεγόμενον υπό Γεν. Συνελεύσεως των τακτικών μελών κατά διετίαν εν μηνί Ιανουαρίω. Τούτο, εις την πρώτην συνεδρίασίν του, αναδεικνύει διά μυστικής ψηφοφορίας τον Πρόεδρον, Αντιπρόεδρον, τον Γραμματέα και τον Ταμίαν. Κατά την εκλογήν του Δ.Σ. εκλέγεται και τριμελής εξελεγκτική Επιτροπή και ανακηρύσσονται και τρεις αναπληρωταί Σύμβουλοι και δύο αναπληρωταί ελεγκταί προς αντικατάστασιν των τυχόν παραιτουμένων ή απόντων.

Άρθρον 10 ον

Το Δ.Σ. συνέρχεται άπαξ του μηνός ή και εκτάκτως καθ’ ημέραν και ώραν οριζομένην μετά των θεμάτων υπό του Προέδρου ίνα λαμβάνη γνώσιν, συσκέπτεται και αποφασίζει επί των αφορώντων την εν γένει διοίκησιν της Αδελφότητος. Εις τας συνεδριάσεις απαιτείται η παρουσία τουλάχιστον τεσσάρων μελών. Τρεις των Συμβούλων δι’ αιτήσεώς των προς τον Πρόεδρον, αναφέροντες και το θέμα δύνανται να ζητώσι την έκτακτον σύγκλησιν του Συμβουλίου. Αι αποφάσεις λαμβάνονται κατά πλειοψηφίαν και αναγράφονται εις τα πρακτικά άτινα εγκρίνονται και υπογράφονται εις το τέλος
εκάστης συνεδρίας.

Άρθρον 11ov

Το Δ.Σ. διά του Προέδρου αυτού σχηματίζει εις τας εντός και εκτός της Ελλάδος πόλεις Επιτροπάς εκ Δροβιανιτών, ή διορίζει εξ αυτών αντιπροσώπους διά τα συμφέροντα της Αδελφότητος υπό την πλήρη αυτού ευθύνην απέναντι της Συνελεύσεως διά τα ανατιθέμενα αυτής καθήκοντα.

Άρθρον 12 ον

Το Δ.Σ. προκειμένου να συζητήση επί κοινωφελών έργων της Κοινότητος σοβαρών, ως του ύδατος των αμαξητών οδών και των ομοίων υποχρεούται να καλή εις σύσκεψιν και τας Επιτροπάς ή και τους αντιπροσώπους των εκτός των Πατρών αντεπιστελλόντων μελών ή και άτομα εξ αυτών όπως ακούη και αυτών τας γνώμας μετά ψήφου. Εν αδυναμία τινών ή και όλων εξ αυτών προσελεύσεως να καθιστά αυτούς ενημέρους των λεπτομερειών του θέματος και ν’ αναμένη εντός ωρισμένου χρονικού διαστήματος την οριστικήν γνώμην των, ην μετά της ιδικής του υποβάλλει εις την Γεν. Συνέλευσιν προς συζήτησιν και απόφασιν.
Εις την Γεν. Συνέλευσιν τοιούτων θεμάτων καλούνται εγκαίρως και τ’ αντεπιστέλλοντα μέλη, άτινα δύνανται ν’ αναθέτωσι την αντιπροσωπείαν των εις συμπατριώτας των εν Πάτραις διαμένοντας κι όντας τακτικά μέλη της Αδελφότητος.

Άρθρον 13 ον

Ο Πρόεδρος εκπροσωπών την Αδελφότητα κατά πάσας αυτής τας σχέσεις διευθύνει τας συνεδριάσεις αυτής και του Συμβουλίου, συνυπογράφει τα πρακτικά και εντάλματα πληρωμής μετά του Γραμματέως, εξελέγχει το ταμείον, συντάσσει μετά του Γραμματέως τον ετήσιον προϋπολογισμόν και απολογισμόν, υποβάλλει τούτους τη Συνελεύσει προς έγκρισιν, καταθέτει παρ’ ανεγνωρισμένη Τραπέζη μετά του Ταμίου τα χρήματα και χρεώγραφα, λογοδοτεί δε κατ’ έτος ενώπιον της Συνελεύσεως. Δέκα ημέρας προ της λογοδοσίας καλεί την Εξελεγκτικήν Επιτροπήν, παραδίδει αυτή μετά του Ταμίου πάντα τα σχετικά προς εξέλεγξιν και παραλαμβάνει την έκθεσίν της τρεις ημέρας προ της Συνελεύσεως.

Άρθρον 14 ον

Ο Γραμματεύς τηρεί τα πρακτικά των Συνελεύσεων και του Συμβουλίου εν κοινώ βιβλίω και αλληλογραφίαν εισερχομένων και εξερχομένων εγγράφων, το μητρώον των Μελών και την σφραγίδα της Αδελφότητος. Συνυπογράφει μετά του Προέδρου παν έγγραφον ή ένταλμα πληρωμής και εκτελεί τας οδηγίας αυτού. Κωλυόμενος ή εκλίπων αντικαθίσταται υπό του Διοικ. Συμβουλίου.

Άρθρον 15 ον

Ο Ταμίας ενεργεί τας εισπράξεις εν γένει διά διπλοτύπων ηριθμημένων αποδείξεων εσφραγισμένων και μονογεγραμμένων τας πληρωμάς δι’ ενταλμάτων υπογεγραμμένων υπό του Προέδρου και Γραμματέως τηρεί το σχετικόν βιβλίον εσόδων και εξόδων, καταθέτει το υπέρ τας 500 δρ. ευρισκόμενον εις χείρας του ποσόν μετά του Προέδρου είς τινα ανεγνωρισμένην Τράπεζαν αυστηρώς απαγορευομένης της τοποθετήσεως αλλαχού, ενεργεί τας εισπράξεις υπ’ ευθύνην του δι’ ανθρώπων της εμπιστοσύνης του διοριζομένων όμως παρά του Δ. Συμβουλίου και εγκεκριμένων παρ’ αυτού. Κωλυόμενος αντικαθίσταται υπό του Δ. Συμβουλίου.

ΓΕΝΙΚΑΙ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕIΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρον 16ον

Τακτικαί μεν Συνελεύσεις γίνονται άπαξ του έτους εντός του μηνός Ιανουαρίου, έκτακτοι δε. οπόταν δέκα των μελών, αναφέροντα και το θέμα και παρόντα κατά την Συνέλευσιν ήθελον ζητήσει τούτο εγγράφως παρά του Προέδρου ή οπόταν ήθελεν κρίνει τουτο χρήσιμον το Δ.Σ. Ουδέποτε συζητείται εις τας Συνελεύσεις ή εις τας συνεδρίας του Δ.Σ. χρήσιμον το Δ.Σ. Ουδέποτε συζητείται εις τας Συνελr.ύσεις ή ‘-ις τας συνεδρίας του Δ.Σ. θέμα πολιτικής ή ατομικής φυσεως. Απαρτία αποτελείται με το εν τρίτον των τακτικών μελών, εν αποτυχία δε διά της παρουσίας δέκα τουλάχιστον μελών.

Άρθρον 17 ον

Τας Συνελεύσεις διευθύνει ο Πρόεδρος εφαρμόζων την ημερησίαν διάταξιν επί των συζητητέων θεμάτων. Προ της ημερησίας διατάξεως δύνανται 5 τουλάχιστον εκ των μελών να προτείνωσι θέμα τι προς συζήτησιν, αποδεχομένη ς την πρότασιν της Συνελεύσεως συζητείται τούτο μετά την εξάντλησιν της ημερησίας διατάξεως και προ των αρχαιρεσιών.
Η Συνέλευσις συζητεί πάντα τα θέματα εν πνεύματι ενότητος, αγάπης και ενδιαφέροντος υπέρ του επιδιωκομένου σκοπού. Ο Πρόεδρος αφαιρεί τον λόγον από των παρεκτρεπομένων και των κωλυσιεργούντων. Εκλέγει κατά διετίαν το Δ.Σ. και την εξελεγκτικήν Επιτροπήν ορίζουσα δύο ψηφολέκτας και εν γένει φροντίζει την πλήρη εφαρμογήν του Καταστατικού και του περί Σωματείων Νόμου 281 δι’ οσα δεν αναφέρει τούτο.
Εις το νέον Δ.Σ. παραδίδει το προηγούμενον όλην την υπηρεσίαν της Αδελφότητος, την περιουσίαν και το Αρχείον εν τάξει τη προσκλήσει του νέου Προέδρου. .

Άρθρον 18ον

Η Αδελφότης έχει σφραγίδα φέρουσαν εν τω μέσω χειραψίαν και κύκλω τας λέξεις «Αδελφότης Δρόβιανης εν Πάτραις» ην ο εκάστοτε Πρόεδρος εμπιστεύεται τω Γραμματεί προς φύλαξιν και χρήσιν αποκλειστικώς επί των εγγράφων, διπλοτύπων εισπράξεων και πληρωμών και πιστοποιητικών της Αδελφότητος. Τον Πρόεδρον απουσιάζοντα αναπληροί ο Αντιπρόεδρος.

Άρθρον 19 ον

Η Αδελφότης έχει επέτειον εορτήν αυτής την 30ήν Ιουνίου των Αγίων Αποστόλωνδυναμένη ν να τελείται και την πρώτην μετ’ αυτήν Κυριακήν αποφάσει του Δ.Σ. Αι απαιτούμεναι δαπάναι συλλέγονται παρά των μελών και μη, χωρίς να θίγεται το Ταμείον αυτής. Το τυχόν περίσσευμα παραδίδεται τω ταμία διά διπλοτύπου αποδείξεως υπέρ της Αδελφότητος.

Άρθρον 20 ον

Η Αδελφότης διαθέτει πάσας τας εισπράξεις υπέρ του σκοπού αυτής συμφώνως τω προϋπολογισμώ ή τη αποφάσει της Συνελεύσεως. Τα τυχόν περισσεύματα χρησιμοποιούνται συνολικώς διά τας διαφόρους κοινωφελείς ανάγκας της Κοινότητος μετ’ απόφασιν της Συνελεύσεως των τακτικών μελών και αντεπιστελλόντων.

Άρθρον 21 ον

Το Δ.Σ. επικοινωνεί μετά πάντων των Δροβιανιτών ατομικώς ή και μετά των Συνδέσμω\και Αδελφοτήτων Δροβιανιτών, όπου υφίστανται τοιούτοι, γνωρίζει τας σκέψεις και αποφάσειςαυτού επί κοινωφελών της Κοινότητος έργων, ζητεί την ηθικήν και υλικήν συνδρομήν αυτών, συμφώνως τω Άρθρον 12, εισπράττει τας συνδρομάς και εισφοράς αυτών υπ’ ευθύνην του καθ’ ον τρόπον κρίνει εύλογον, επικοινωνεί μετά της Κοινότητος Δρόβιανης και των διευθυνόντων τα κατ’ αυτήν διατυπεί τας αντιλήψεις αυτού επί των διαφόρων κοινωφελών ζητημάτων και ζητεί την γνώμην αυτών εν πνεύματι ενότητος και αδελφότητος, ποιείται έκκλησιν προς τα τακτικα και αντεπιστέλλοντα μέλη, εν περιπτώσει αντιγνωμίας ή δυστροπίας των Διοιούντων την Κοινότητα ορίζει τα διατιθέμενα ποσά και το πρόσωπον (ή τα πρόσωπα) όπερ θα λαμβάνη και διαθέτη αυτά εν τη Κοινότητι δι’ ον εγκαίρως απεφασίσθησαν σκοπόν και λαμβάνει τας σχετικάς εγκύρους αποδείξεις προς δικαιολογίαν αυτού απέναντι της Συνελεύσεως των μελών.
Το Διοικ. Συμβούλιον της Αδελφότητος θα διαχειρίζεται ως αλλοτε και τα κληροδοτήματα τα αφορώντα την Κοινότητα Δρόβιανης αμφοτέρων των Συνοικιών άτινα εισί κατατεθειμένα εις την Εθνικήν τραπεζαν διαθέτουσα μόνον τους τόκους αυτών συμφώνως μετον σκοπόν δι’ ον τα προώρισαν οι διαθέται.

Άρθρον 22 ον

Αναθεώρησις του παρόντος δύναται να γίνη μετα διετίαν και εάν ζητηθή τούτο από 15 τουλάχιστον τακτικά μέλη ή ισάριθμα τοιούτα εκ των μακράν της έδρας των Πατρών ευρισκομένων.
Κατά την Συνέλευσιν πρέπει να παρευρίσκωνται τα 3/5 των τακτικών μελών.

Άρθρον 23 ον

Εν περιπτώσει διαλύσεως της Αδελφότητος η μεν χρηματική εν γένει περιουσία αυτής περιέρχεται εις την Κοινότητα, ήτις υποχρεούται εάν μεν το ποσόν είναι μέχρι πέντε χιλιάδων επί ανατοκισμώ εις ανεγνωρισμένην τινα Τράπεζαν, αν δε το ποσόν υπερβαίνη τας πέντε χιλιάδας δραχμάς να καταθέση αυτό είς τινα ανεγνωρισμένην Τράπεζαν δι’ ωρισμένον χρονικόν διάστημα, όπως εκ των τόκων βραβεύωνται οι άριστοι των αποφοιτούντων μαθητών ή μαθητριών εκ των Σχολείων αυτής, το δε Αρχείον αυτής εις την Βιβλιοθήκην των Σχολείων της Κοινότητος.
Άμα ως αποφασισθή και τεθή εις ενέργειαν η λύσις της υδρεύσεως των δύο Συνοικιών της Κοινότητος αύτη αίρει το άνω ποσόν ή και το κατώτερον τούτου ανατοκισμένον εν όλω και διαθέτει αυτό υπέρ της υδρεύσεως.

Άρθρον 24 ον

Παν ό,τι δεν αναφέρεται εν τω παρόντι Καταστατικώ λύεται υπό του Δ.Σ. υπευθύνως και αναφέρεται εις την πρώτην Γεν. Συνέλευσιν προς έγκρισιν.
Τα σχετικά εν τω περί σωματείων Νόμω 281 εφαρμόζονται υπεθύνως ως ούτος ορίζει.

Άρθρον 25 ον

Το παρόν Καταστατικόν συζητηθέν και τροποποιηθέν κατ’ άρθρον και εν τω συνόλω υπό της Γεν. Συνελεύσεως σήμερον την 6η Μαρτίου 1925 απετελέσθη εξ άρθρων 25. Εντέλλεται το Διοικ. Συμβουλιον και υποβάλη προς το ενταύθα Πρωτοδικείον προς έγκρισιν και να φροντίση την τύπωσιν αυτού και πιστήν τήρησιν και εφαρμογήν.

Εν Πάτραις τη 27η Ιουνίου 1925

Ο Πρόεδρος της Συνελεύσεως

Ι. Γ. ΜΟΥΣΤΑΚΗΣ

Ο Γραμματεύς
Γ. Δ. ΠΑΠΠΑΣ

Το Διοικητικόν Συμβούλιον

ΑΝΤ. Μ. ΦΙΛΙOΣ
Α. Β. ΧΑΡΙΤΟΣ
Κ. Γ. ΔΑΣlOΣ
Μ.Σ.ΔΡΟΣΟΣ

H λαϊκή μας παράδοση και κληρονομιά.

Λαογραφία

H λαϊκή μας παράδοση και κληρονομιά.

Παλαιά δημοτικά τραγούδια

Που χόρευαν και τραγουδούσαν στην Δρόβιανη.

Ένα Xωριό είναι η Δρόβιανη

Όλος ο κόσμος κι ο ντουνιάς
φοβερέ μ’ Αλή Πασιά
Σε προσκυνάει βεζύρ’ αφέντη
Ένα χωριό είν’ η Δρόβιανη
φοβερέ μ’ Αλή Πασιά
Δεν προσκυνάει βεζύρ’ αφέντη
Πράτσικας σε πολεμάει
φοβερέ μ’ Αλή Πασιά
Με το χωριό του βεζύρ’ αφέντη
Τη Δρόβιανη δεν την πουλώ
Τσιφλίκι δεν την κάνω
Τον Πράτσικα τον πιάσανε
φοβερέ μ’ Αλή Πασιά
Στη φυλακή τον πάνε
βεζύρ αφέντη
Και γνώμη δεν αλλάζει
φοβερέ μ’ Αλή Πασιά.

Ανάμεσα τρεις θάλασσες

Ανάμεσα τρεις θάλασσες, τριαντάφυλλο μ’ κόκκινο.
Πύργος θεμελιωμένος, νεράντζι και λεϊμόνι
Κι απάνω κόρη εκάθονταν, τριανταφυλλάκι μ’ κόκκινο.
Κι όλο φλωριά αρμαθιάζει, νεράντζι και λεϊμόνι.
Αρμάθιαζε ξαμαρθιαζε, τριανταφυλλάκι μ’κόκκινο.
Εννιά αρμαθούλες φτιάχνει, νεράντζι και λεϊμόνι.
Τις πέντε βάνει στο λαιμό, τριανταφυλλάκι μ’ κόκκινο.
Τις τέσσερις στα χέρια, νεράντζι και λεϊμόνι.
Για έβγα ήλιε μ’ για να βγω, τριανταφυλλάκι μ’ κόκκινο.
Για λάμψε για να λάμψω, νεράντζι και λεϊμόνι.
Εσύ κι αν λάμψεις ήλιε μου, τριανταφυλλάκι μ’ κόκκινο.
Μαραίνεις τα χορτάρια, νεράντζι και λεϊμόνι.
Εγώ κι αν λάμψω ήλιε μου, τριανταφυλλάκι μ’ κόκκινο.
Μαραίνω παλικάρια, νεράντζι και λεϊμόνι.

Δάσκαλοι από τη Δρόβιανη

Δάσκαλοι δάσκαλοι
δάσκαλοι και παπάδες
πολύ γραμματισμένοι
Βαστάνε στα ζωνάρια τους
δάσκαλοι δάσκαλοι
ασημένιο καλαμάρι
δάσκαλοι δάσκαλοι
Στο γόνα τα αρτζουάλια
δάσκαλοι και παπάδες
Εσείς καλά τον ξέρετε
τον δάσκαλο Χαρίτωνα
δάσκαλοι δάσκαλοι
που ήτανε γραφιάς
δάσκαλοι και παπάδες
στους μπέηδες Δελβίνου
δάσκαλοι δάσκαλοι
στον Πάλλη τον επιάσανε
δάσκαλοι Και παπάδες
στα Γιάννενα τον πάνε
δάσκαλοι δάσκαλοι
πολύ γραμματισμένοι.
***

Διάφορα

***
Πάρε Μάρω τη βαρέλα
και τον μαστραπά
Κι αγ’ ντε κάτω στο πηγάδι
αγ’ ντε για νερό
Δεν μπορώ μανούλα δεν μπορώ
Τι είναι ο Τάσος στο πηγάδι
που πλανεύει τα κορίτσια
και τις έμορφες
Αγ’ ντε Μάρω στο πηγάδι
αγ’ ντε για νερό……………..
. . . . .. . . . . . . . … ***

Ψηλό μου κυπαρίσσι
λιγάν οι κορφάδες σου
ποιός νέος θα φιλήσει
τις εμoρφάδες σου.
***

Τη σκάλα π’ ανεβαίνεις
να ανέβαινα κι εγώ και
κάθε σκαλοπάτι να σε
γλυκοφιλώ
***

Βασιλικός θα γίνω στο
παραθύρι σου
κι ανύπαντρος θα μείνω
για το χατίρι σου.
Βασιλικός θα γίνω στο
μπαλκονάκι σου κι
ανύπαντρος θα μείνω
για το μεράκι σου
***

Εσύ ήσουνα που μού ‘λεγες
αν δεν σε δω πεθαίνω
Τώρα γυρίζεις και μου λες
πού σε είδα που σε ξέρω
***

Μάγια μού ‘χεις καμωμένα και
τρελαίνομαι για σένα
Μάγια μού ‘κανε η μαμά σου
και έρχομαι στην γειτονιά σου
Μάγια μού ‘κανε η αδελφή σου
και τρελαίνομαι μαζί σου.
***

Τρεις κοπέλες λυγερές, μωρ’ λυγερές
παν στον κάμπο μοναχές, μωρ’ μοναχές
σα που να ‘βγαινε κανείς, μωρ’ να ‘βγαινε
κανείς τί θα κανάμαν εμείς.
Σταυραετός καθόντανε στον ήλιο και λιαζόντανε
να ριχτώ ν’ αρπάξω μια
να ριχτώ ν’ αρπάξω δυο, ν’ αρπάξω δυο
κι ας μου κόψουν τον λαιμό
να ριχτώ ν’ αρπάξω τρεις, ν’ αρπάξω τρεις
κι ας μου πάρουν την ψυχή.
***

Μωρή καλή γειτόνισσα
καλή γειτονοπούλα
Όταν λουστείς και χτενιστείς
μου ραγίζεις την καρδιά μου
Χελιδονάκι θα γινώ
στην πλάτη σου να κάτσω
να σε φιλήσω μια και δυο
και πάλιν να πετάξω
***

Γλώσσα μου γλυκιά μου γλώσσα
Άνοιξε κι πες μου καμπόσα
Όσα ξέρεις κι άλλα τόσα
Τον καιρό που σ’ αγαπούσα
όλο ξενοπερπατούσα
Σας τις έμορφες τηρούσα
Ποιά είν’ άσπρη, ποιά είν’ ρούσα
ποιά είν’ αυτή που πάει στ’ αμπέλι με
τσαπί και με δικέλι
Πάρε με και μεν κοπέλα
να σου παίρνω το δικέλι
***

Κούγω τον άνεμο και αχάει (Το τραγούδι του Παπαχρήστου)

‘Κούγω τον άνεμο κι αχάει, μωρέ Παπα Ντελή Παπά.
Τον κούγω και μαλώνει, Ντελή Παπά λεβέντη
Με τα βουνά εμάλωνε (1) με τα βουνά μαλώνει.
Εσείς βουνά των Γρεβενών, και πεύκα του Μετσόβου,
Εσείς καλά τον ξέρετε, αυτόν τον παπά - Γιώργη,
Πού ειταν μικρός στα γράμματα, μικρός στα πινακίδια,
Και τώρα σηκώθηκε αρματολός, αρματολός και κλέφτης
Όλα τα κάστρα πάτησε, κι όλα τα Μοναστήρια.
Το Μοναστήρι στους Αγιούς, δεν μπόρ’ να το πατήσει.
Τριγύρω, γύρω τόφερνε, Και σκάλα δεν του βρίσκει
Το Γούμενο εφώναξε, το Γούμενο φωνάζει:
Κατέβα κάτω Γούμενε, να με ξομολογήσεις
Γιατ’ έχω κάνει κρίματα, κι είμαι κριματισμένος,
Έχω σκοτώσει έναν παπά. εκεί που λειτουργούσε.

1. Γύρισμα: Μωρέ παπά Ντελή - παπά
" δεύτερου στίχου: Ντελή παπά λεβέvrη.

Έμορφος Γενίτσαρος

Έμορφος Γενίτσαρος, χήρας γιός
στο σεφέρ’ επήγαινε για πόλεμο
Πόλεμο δεν ηύρ’ ο νιός και γύρισε
γύρισε ξεγύρισε στον Τούρναβο
έσκυψε να πιει νερό στον Τούρναβο
Κλέφτες τον εβίγλισαν από μεριά
ντουφεκιές του δώσανε στο ψυχικό
Είχε δούλους πou κλαίγαν θλιβά - θλιβά
Τ’ έχεις δούλε μου και κλαις θλιβά - θλιβά
Πάρε ένα χρυσόραμμα και ράψε με ράψε με
πυκνά - πυκνά κι ανάλαφρα
Τ’ είμαι κι εγώ μαύρος νιός και με πονεί.

παιδιά της Αγια-Μαρίνας

Εσείς μωρέ παιδιά κλεφτόϊπουλα
παιδιά της Αγια-Μαρίνας
μωρέ παιδιά καημένα
κι ας είστε λερωμένα
μωρέ παιδιά καημένα.
Μη πάτε στην μωρέ πατρίδα μας
μωρέ παιδιά κλεφτόϊπουλα
παιδιά της Αγια-Μαρίνας
κι ας είστε λερωμένα
μωρέ παιδιά καημένα
Ντουφέκια να μωρέ μη ρίξετε
τραγούδια να μην πείτε παιδιά
της Αγια-Μαρίνας
κι ας είστε λερωμένα
μωρέ παιδιά καημένα
Κι αν σας ρωτήσει μωρ’ η μάνα μου
η δόλια η αδελφή μου
παιδιά της Αγια-Μαρίνας
μωρέ παιδιά καημένα
κι ας είστε λερωμένα.
Μη πείτε πως μωρέ σκοτώθηκα
πως είμαι σκοτωμένος
Να πείτε πως μωρέ παντρεύτηκα
μωρέ παιδιά κλεφτόϊπουλα
παιδιά της Αγια-Μαρίνας
κι ας είστε λερωμένα
μωρέ παιδιά καημένα
Πως είμαι παντρεμένος
παιδιά της Αγια-Μαρίνας
κι ας είστε λερωμένα
μωρέ παιδιά καημένα
Πήρα την πέτρα πεθερά
την μαύρη γη γυναίκα
μωρέ παιδιά κλεφτόϊπουλα
παιδιά της Αγια-Μαρίνας.
***

Πέρδικα μωρ’ πέρδικα

Έσωσε χρόνος, μπήκαν δυό
πέρδικα μώρ’ πέρδικα
Δε σ’ είχα ανταμωμένη
μωρή πέρδικα γραμμένη
Και τώρα που σ’ αντάμωσα
πού ‘ρχεσαι απ’ το αμπέλι
βαστάς τα μήλα στην ποδιά
τ’ αχλάδια στο ζωνάρι
Δυo μήλα σου εγύρευα
και συ μου δίνεις πέντε
- ‘!Δεν θέλω εγώ τα μήλα σου
τα τσαλαπατημένα
θέλω τα δυο του κόρφου σου
τα, μοσχομυρισμένα".
-"Αυτά τα δυο που λες εσύ
άλλος λεβέντης τά ‘χει".

Της Τριγόνας

Αυτού ψηλά που περπατείς
Τριγόνα Τριγόνα
Μην είδες τον ασίκη μου
Τριγόνα Τριγόνα
Τον αγαπητικό μου
Τριγόνα Τριγόνα
Τον άντρα τον δικό μου
Τριγόνα Τριγόνα
Τον αγαπητικό σου
τον άντρα τον δικό σου
Εμείς προψές τον είδαμε
Τριγόνα μου καημένη
Μαύρα πουλιά τον τρώγανε κι
άσπρα τον τριγυρνούσαν
Τριγόνα μου καημένη.

Το τραγούδι τoυ Τρύγου

Αμπέλι μου πλατύφυλλο
και κοντοκλαδεμένο
για δεν ανθείς για δεν καρπείς
σταφύλια για δεν κάνεις
Με χρέωσες παλιάμπελο
κι εγώ θα σε πουλήσω
μη με πουλάς αφέντη μου
κι εγώ σε ξεχρεώσω
για βάλε νιούς και σκάψε με
γερόντους κλάδεψέ με
βάλε γριές μισόκοπες
να με βλαστολογήσουν
βάλε κορίτσια ανύπαντρα να
με κορφολογήσουν.

Tραγούδια της ξενιτιάς

Δημοτικά τραγούδια της ξενιτιάς

ΣΤΟΝ ΞΕΝΙΤΕΜΕΝΟΝ ΗΠEIPΩTHN

Χρυσό πουλάκι που πετάς ψηλά εις τον αγέρα
Άκουσε κάτι θα σου ειπή μια δύστυχη μητέρα:
Άκουσε πόνους και καημούς που έχω στην καρδιά μου
και μέρα νύχτα με τρυπούν βαθειά στενάγματά μου,
Είμαι Μητέρα και πονώ και τέτοιο δάκρυ χύνω
πού στέρεψαν απ' το βογγητό τα μάτια κι απ' το θρήνο.
Έχω παιδί στην ξενιτιά πολύ μακρυά στα ξένα
και σε ερωτώ, τα νιάτα του αν είδες τα γραμμένα.
Άκουσε στάσου, μην πετάς πουλί ξενιτεμένο
έχω ενα λόγο να σου ειπώ, κρυφό και πικραμένο!
Εκεί που πάς στα μακρυά, αντάμωσε το γιό μου.
Πές του με στέλνει η μάνα σου και ψάλε τον καημό μου.
Πές του εδώ πως άφησε μια μάνα, μια γυναίκα
χρόνια να τον ηδουν, σωστά, στα τα μάτια, δέκα.
άφησε δόλια oμoρφονιά με δυο μικρά βλαστάρια,
που λάμπουν τα ματάκια τους σαν τα μαργαριτάρια.
Πές του πουλί, πως άρραξαν τα μάτια μου τηρώντας
το ακριβό και μοναχό παιδί μου καρτερώντας.
Τα χέρια και τα πόδια μου τα δέρνει μια τρεμούλα
κι απ' τον πόνο τον πολύ ραγίζετε η καρδούλα
Στο στήθος μου ακούμπησε του χάρου το μαχαίρι
και πλέον τέτοια βάσανα ψυχή δεν υποφέρει.
"Άπλωσε, πάρτο το δώστου το το μαύρο μου μαντήλι
πώχει ενα δάκρυ μου θερμό και φίλημα απο τα χείλη
να τώχει για ενθύμισι κι όταν γυρίσει πάλι
και βρη τότε τη μάνα του στου χάρου την αγκάλη,
πές του να ανάψει ένα κερί στου τάφου μου το μνήμα.
Φύγε και πέστου του την ευχή, τη στέλλω με το κύμα".
Και το πουλί γοργόφτερο εχάθη στον αιθέρα
Πετάει, τρέχει μακρυά στα ξένα, νύχτα μέρα.
Η μάνα το καρτέραε χαιρετισμό να φέρει,
απ' το παιδί που βρίσκεται στης ξενιτιάς τα μέρη.
Πέρασαν χρόνια και καιροί, και μια καλή ημέρα
νά το πουλί και έρχεται και λέγει στη μητέρα:
Άντάμωσα τον γιόκα σου, τον είδα πικραμένον
και από σεκλέτια και καϋμούς τον είδα φορτωμένον.
Είχε δυο χρόνια άρρωστος βαρειά εις το κρεβάτι
και δεν σταμάτησε ποτέ το δάκρυ απ'το μάτι,
δεν είχε μάνα να τον δη, τον πόνο του να γιάνη
και τη γυναίκα στο πλευρό ταις πίκραις να γλυκάνη.
Είμαι Ηπειρώτης και πονώ, μου είπε για πατρίδα
πονώ για την μητέρα μου που χρόνια δεν την είδα
Πονώ για την γυναίκα μου, πονώ για τα παιδιά μου,
πάντοτε εκεί έχω το νου μη και καίγεται η καρδιά μου.
Φταίει η τύχη η σκληρή, μου είπε, και αρχίζει
ένα θερμό του δάκρυο στο μάτι να σφουγγίζη.
Τα βάσανα του μάραναν τα νιάτα και τα κάλλη
και να του πέφτει άρχισε και πάχνη στο κεφάλι.
Αυτά μου είπε, δύστυχη μητέρα, το παιδί σου
και τώρα πάλι θα το ιδώ εκεί με την ευχή σου.
Τρέχει πετάει το πουλί κι η δύστυχη μανούλα
σωριάζεται λιπόθυμη με ρίγος και τρεμούλα.
Πέρασαν χρόνοι δυό και τρεις κι ο νιός τότε γυρίζει
και στης γλυκειάς μανούλας του το μνήμα γονατίζει.
Σκύβει, φιλεί το χώμα της, παράπονο τον πιάνει
καίει κανδύλα και κερί και μυριστό λιβάνι.
Ζητεί της μάνας την ευχή που πήγε πικραμένη
κι η προσευχή του στον Θεό ως αστραπή πηγαίνει.
"Ω! Ηπειρώτικα παιδιά, που φεύγετε στα ξένα
και είστε φιλοπάτριδα, στον κόσμο ξακουσμένα
τους φίλους σας και συγγενείς ποτέ μη λησμονήτε,
κι από καρδιά για τη γλυκειά Πατρίδα να πονήτε".

Ξενιτεμένο μου πουλί

Ξενιτεμένο μου πουλί και παραπονεμένο
η ξενιτιά σε χαίρεται κι εγώ 'χω τον καημό σου
Τα ξένα τρων τα νιάτα σου, τρώνε την λεβεντιά σου
Τί να σου στείλω ξένε μου τί να σου προβοδίσω
να στείλω μήλο σέπεται κυδώνι μαραγκιάζει
να στείλω μoσκoστάφυλλo, στο δρόμο ξεσπειριάζει
να στείλω και το δάκρυ μου σ' ένα φtενό μαντήλι
το δάκρυ μου είναι κοφτερό και καίει το μαντήλι.

Ανάθεμά σου ξενιτιά με τα φαρμάκια πώχεις
Τη χαραυγή σηκώνομαι, γιατί ύπνος δεν με παίρνει
ανοίγω το παράθυρο κοιτώ τους διαβάτες
κοιτάω τις γειτόνισσες και τις καλοτυχάω
με τα παιδιά στην αγκαλιά να τα γλυκοβυζαίνουν
με παίρνει το παράπονο το παραθύρι αφήνω
και γυρνώ μέσα κάθομαι και μαύρα δάκρυα χύνω.

Γλυκοχαράζουν τα βουνά κι έμορφες κοιμώνται
τα παληκάρια τα καλά για ξένα ξεκινούνε
Ανάθεμάσε ξενιτιά που μας παίρνεις τα καλύτερα παιδιά.

Ένα πουλί θαλασσινό κι ένα πουλί βουνήσιο
μαλώνει το θαλασσινό και λέει στο βουνήσιο
- Μη με μαλώνεις βρε πουλί και μη με παραπαίρνεις
κι εγώ πουλί δεν κάθομαι στον τόπο σου να ζήσω
Αν κάτσω Μάη και Θερτή κι όλον τον Αλωνάρη
αν κάτσω και τον Αύγουστο και δυο και τρεις ημέρες
Αψήνω γεια στις έμορφες και γεια στις μαυρομάτες
κι εγώ πάω στον τόπο μου, γυρνάω στους δικούς μου.

Και τί καλό 'χω να χαρώ να παίξω να γελάσω
τα χέρια που μ' αγκάλιαζαν είναι μακριά στα ξένα
Τίνος χεράκια τον κερνούν και τα δικά μου τρέμουν
Ανάθεμά σου ξενιτιά με τα πολλά φαρμάκια.

Άσπρα μου πουλιά, μαύρα μου χελιδόνια
για χαμηλώστε τα φτερά και τις μακριές φτερούγες
για να σας δώσω μια γραφή και το καλό το γράμμα
Να το πάτε στην αγάπη μου που νε μακριά στα ξένα

Βουλιόμαι μια, βουλιόμαι δυο,βουλιόμαι τρεις και πέντε
Βουλιόμαι να ξενιτευτώ, στα έρημα τα ξένα
Κι όσα βουνά κι αν διαβώ, όλα τα παραγγέλω
Βουνά μου μη χιονίσετε, κάμποι μη παχνίσετε
Όσο να πάω και να ‘ρθώ και πίσω να γυρίσω

Ώρα καλή λεβέντη μου, να πάς καλά να ερθείς καλά
να φέρεις γρόσια στο σακί φλουριά μες στο δυσάκι
να φέρεις κι μια ασημόκουπα, να σε κερνώ να πίνεις
Εσύ να πίνεις το κρασί κι εγώ να λάμπω μέσα μου

Καρδιά καλή, καρδιά κακή, καρδιά βαλαντωμένη
γιατί δεν παίζεις, δεν γελάς, πως ήσουν μαθημένη
Τί σού ‘κανα και κάκιωσες, λαμπάδα μου γραμμένη
Κι εγώ πάω στη ξενιτιά με την καρδιά καμμένη
Τήραμε κόρη μου τήραμε όσο να σκαπετήσω.

Παρηγοριά έχει ο θάνατος

Κι ο ζωντανός ο χωρισμός παρηγοριά δεν έχει
χωρίζεται η Μάνα απ' το παιδί και το παιδί απ' τη Μάνα.
Χωρίζονται τα αντρόγενα, τα πολύ αγαπημένα
Στον τόπο που χωρίζονται χορτάρι δεν φυτρώνει
κι αν θα φυτρώσει, κίτρινο και μαραμένο θα 'ναι

Η Χαριτωμένη συντροφιά μου λέει να τραγουδήσω
Κι εγώ της λέω δεν μπορώ, τραγούδια 'γω δεν ξέρω
Τραβάτε με να σηκωθώ και βάλτε με να κάτσω
να πω τραγούδια θλιβερά και παραπονεμένα
Χωρίζει η μάνα το παιδί και το παιδί τη Μάνα
Στον τόπο που χωρίζονται χορτάρι δεν φυτρώνει
κι αν φυτρώσει κίτρινο κι αυτό μαραγκιασμένο

Άχ, Ήπειρο!

Ήπειρο λεβεντογέννα, εσύ με γέμισες και εμένα
Κι αν με πήρανε τα ξένα, δεν ξεχνώ ποτέ εσένα
Ήπειρο λεβεντογέννα, σωματικά βρίσκομαι στα ξένα
ψυχικά και με καρδιά, βρίσκομαι πάντα σε σένα
Ήπειρο λεβεντογέννα.

Ποιήματα του Χ.Βιδούρη

Γεια σου μωρή Ρεβένιτσα

Γεια σου μωρή Ρεβένιτσα και συ
Κουρί της Πίκως
που καρτερείς την άνοιξη
να πρωτοπρασινίσεις
και οι κούκοι καβαλάρηδες εδώ
να ξεπεζέψουν
απ' τα άσπρα τα κουκάλογα για
να πρωτολαλήσουν.
Γεια σου, χαρά σου,βρε Κακό,
βουνό ψηλό και Μέγα
με τις ψηλές βελανιδιές
και τους ψηλούς φτελιάδες, που
φτάνουν ως τον ουρανό και
παίρνουνε κυράδες, άσπρες
νυφάδες του χιονιού τρανές
χιονοστοιβάδες.
Και συ Ντριάνε όμορφε
πό 'χεις τις κρύες βρύσες,
πό 'χεις το τσάι στην κορφή στους
πρόποδες το μάη
σε ζήλεψε η Χείλαινα
και θέλει να σε πάρει.
Θα σε παντρέψει ο Αηλιάς το
γραμμωτό Σοπότι
πό 'χει τα κιάλια στην κορφή και
φαίνονται όλοι οι τόποι. Βουνά που
στήνετε χορό τριγύρω στο χωριό
μου αγέρωχα,περήφανα
παραμυθένια κάστρα
με τις ψηλές κορφάδες σας όπου
ακουμπάνε σ' άστρα, τις λούζανε
τα σύννεφα,
το χιόνι τις ασπρίζει,
τις νανουρίζει ο άνεμος
και τις γλυκοκοιμίζει,
με χίλια-δυο αρώματα
και χρυσαφένια τόξα
που στέλνει ο ήλιος το πρωί
που στέλνει και το βράδυ.
Βουνά μου μολυβόχρωμα
βουνά μου αγαπημένα…

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΔΡΟΒΙΑΝHΣ

δεκάδες τα τραγούδια μας
πού 'γραψαν οι παππούδες
τα τραγουδούνε στις χαρές
αγόρια, κοπελούδες.

Είναι τραγούδια ηρωϊκά,
παλικαριάς τραγούδια. Άλλα
γι’ αγάπες μας μιλούν της
νερατζιάς λουλούδια.

"Νεράτζι από τη νερατζιά
και φύλλο από μυσήρι νά
‘χα ναράτζι νά 'ριχνα στο
πέρα παραθύρι,
να τσάκιζα το μαστραπά
πόχει το καριοφύλι".

Κι άλλα είναι της ξενιτιάς
και άλλα μοιρολόγια έχουν
μοτίβο λαϊκό και
πικραμένα λόγια.

Είναι μεγάλος θησαυρός,
μεγάλη εποποιία έχουνε
γνωμικά πολλά έχουν
φιλοσοφία.

Δάσκαλοι, λαογράφοι μας
μαζέψτε τα τραγούδια όπως
μαζεύουν οι μέλισσες το μέλι
απ’ τα λουλούδια.

Να τραγουδούνε νιές και νιοί με
πάρσιμο με ίσο,
να τάχουνε κληρονομιά γενιές
που θάρθουν πίσω.

ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΡΟΒΙΑΝΗ

Όμορψη είσαι εσύ ω Δρόβιανη
χωριό μου αγαπημένο,
αμέτρητοι είναι οι θησαυροί
όπου γεννά το χώμα
το απαλό, το γόνιμο
το ιδρωποτισμένο
και τ' όνομά σου όμορφο
στον κόσμο ξακουσμένο
για τα περίσσια γράμματα
και τα πολλά τραγούδια
που λεν για τους δασκάλους σου
που λεν για τους παπάδες
"Δάσκαλοι από την Δρόβιανη
δάσκαλοι, δάσκαλοι
πολύ γραμματισμέvοι δάσκαλοι
και παπάδες"
που λεν και για τον Πράτσικα το
μέγα Πατριώτη
που τά 'βαλε με τον Αλή τσεφλίκι
να μη γένεις.

ΚΑΜΜΕΝΗ ΔΡΟΒΙΑΝΗ

Μέσα στις φλόγες μ' έριξαν
τα χρυσαφένια αγρίμια, μου
κάψαν τα σπιτάκια μου με
κάνανε συντρίμια.

Οι κουκουβάγιες συντροφιά
μου κάνουνε τα βράδια στων
χαλασμάτων το σωρό απάνω
στα γκριμάδια.

Μοιρολογούν το χαλασμό μου
στήνουν μοιρολόγια
με κλαίει ο γκιώνης στο Καστρί κι
ο κούκος στα Περβόλια.

ΧΡΩΜΑΤΑ

Αγαπημένη Δρόβιανη χιλιοτραγουδισμένη
με τα δέντρα τ’ Αη Δήμητρα, τη
χλόη του Ντριάνου στην
ανθοστόλιστη πλαγιά που μένεις
ξαπλωμένη
στα πράσινα σε ντύνουνε,
καμάρι του Ντουργκάνου
τα δάση που σε κρύβουνε
γλυκά σε νανουρίζουν
και σε χαϊδεύουν τρυφερά και
σε γλυκοκοιμίζουν. Όταν
φουντώνει η άνοιξη και
λιώνουνε τα χιόνια, ανοίγει ο
Μάης λούλουδα μοσχοβολούν
οι τόποι.
Σε τραγουδάνε τα πουλιά
παίζουν τ' αηδόνια
όμορφοι κι ολοπράσινοι
γίνονται οι λόφοι,
φυσά τ' αγέρι σιγανά,
μηνά το καλοκαίρι,
το λέει ο κούκος στα βουνά κι η
πέρδικα στη φτέρη. Πάνε τα
γίδια στα βουνά
τα πρόβατα στα πλάγια,
βοσκούνε χόρτα και δροσιά
λαλούν κουδούνια ταιριαστά
στο Πλατυβούνι πέρα
κιακούς αντααλους γλυκούς απ’
τη βραχνή φλογέρα.
Και σαν περάσεις Θεριστή και
φύγεις Αλωνάρη
πίσω θε νά 'ρθει ο Αύγουστος ο
βαρυφορτωμένος
με μήλα ροδοκόκκινα, σταφύλια
κεχριμπάρι.
Του μόχθου ο καλοπληρωτής
καλό καρτερεμένος.
Και όταν η νεράιδα μας
βγάλει τα νυφικά της
κι όταν την πιάσει η χειμωνιά
και του βοριά τα χιόνια,
καλότυχος ποιός βρίσκεται
μέσα στη συντροφιά της, τόνε
φιλεύει κάστανα,
ρόιδα γλυκά, κυδώνια,
σύκα στεγνά,μουστόπιτες,
κάχτα καλοψημένη
αδρύ, κρασί μουστόσυρμα
ρακή μεταβγαλμένη

Δρόβιανη Μάης 1960

ΨΗΛΑ ΣΤΗΝ ΜΑΡΑΝΤΟΡΑΧΗ

Ψηλά στη Μαραντοράχη έσκασε
το φεγγάρι, ελούστηκε,εδείπνησε
και βγήκε νυσταγμένο
κι ανέβαινε σιγά-σιγά
ολόλαμπρο με χάρη.
Πάνω στο θόλο τ' ουρανού
σαν πιάτο ασημένιο.
Η Πούλια το συνόδευε
με τ’ άστρα της τα έξι
και κάτω εκεί στη Χείλαινα
στο Κόκκινο Λιθάρι
εχλώμιασε ο Αυγερινός
και πάει να βασιλέψει.
Κι ο Γιαλατζής αποβραδύς
φαινόταν στον αιθέρα
σαν η φωτιά των πιστικών
απάνω στην Παιχνίδα,
και έστειλε μηνύματα
στον Πολικό Αστέρα.
Πάει εχάθηκε κι αυτός
και πάλι δεν τον είδα.
Οι πιστικοί συνάχτηκαν
σαν βγήκε το φεγγάρι,
να αρμέξουνε τα πρόβατα
ν' αρμέξουν το κοπάδι.
Κι ο γαλατάς αμούστακος,
λεβέντης,παλικάρι
τα πήρε, τα ροβόλησε
στην πέτρινη τη στρούγκα.
Και μέσα στο ξεφάντωμα
στου φεγγαριού τη φέξη
αρμέγουνε τα πρόβατα
γεμίζουν τα καρδάρια
σκυφτοί,σκυφτοί σηκώνουνται
φορτώνουν τα μουλάρια.
Και πάλι παν για βόσκιμα
και πάλι να ποτίσουν
κάτω στο Κεφαλόβρυσο
στα δροσερά χορτάρια.

Παρόν

Άξιοι συνεχιστές της παράδοσης που θέλει την Δρόβιανη
να μεγαλώνει άξιους ανθρώπους των τεχνών και των γραμματων.

Ξεχωριστή αναφορά

Πύρρος Λάππας.

Aντιναύαρχος και επίτιμος αρχηγός του Γενικού Eπιτελείου Nαυτικού. O Πύρρος Λάππας γεννήθηκε το 1900. Aπόφοιτος της Σχολής Nαυτικών Δοκίμων, διήνυσε το σύνολο της ιεραρχίας και αποστρατεύθηκε το 1958. Aνακλήθηκε την ίδια χρονιά και τοποθετήθηκε αρχηγός ΣOAM. Yπήρξε πρόεδρος της Aθλητικής Γυμναστικής Eνώσεως, πρόεδρος της Kωπηλατικής Oμοσπονδίας, γραμματέας της Oλυμπιακής Eπιτροπής και μέλος του Συμβουλευτικού Συμβουλίου της Γ.Γ.A. απο το 1961. Eπίτιμος γραμματέας της Eφορείας της Διεθνούς Oλυμπιακής Aκαδημίας. Mέλος τη ΔOE από το 1965 έως το 1980.

ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ

( Ηθοποιός ) τέως Υπουργός Πολιτισμού, κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ
κόρη της Δροβιανίτισσας Ειρήνης Λάππα.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ
Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος
Τέως ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Γόνος από τη μητέρα του, της ξακουστής στην Ήπειρο Δροβιανίτικης οικογένειας των ΠΡΑΤΣΙΚΑΙΩΝ.

Δάσκαλοι

Δημοδιδάσκαλοι που σπούδασαν στην Ελλάδα και εργάστηκαν στα χωριά της
Ελληνικής Mειoνότητας στην Αλβανία, διαρκούντος του Εθνικόαπελευθερωτικού Πολέμου, έφυγαν από τη Βόρειο Ήπειρο, γιατί τάχτηκαν κατά του Ε.Α.Μ. και υπέρ του Ε.Δ.Ε.Σ., ήρθαν στην Ελλάδα, όπου συνέχισαν να εργάζονται, μέχρι την συνταξιοδότησή τους.

1. Λευτέρης Γκουβέλης. Εργάστηκε στα Γιάννένα. (Απεβίωσε στα 1989).
2. Βαγγέλης Κρούσκος. Εργάστ. στην Κόνιτσα Επιθ. Δημ. Παιδείας (απεβίωσε 1977)
3. Ηλίας Κότταρης. Εργάστηκε στην Αθήνα, (συνταξιούχος).
4. Κασσιανή Κότταρη - Βιδούρη. Εργάστηκε στην Αθήνα, (συνταξιούχος).
5. Μιλτιάδης Λάππας. (έφυγε οικογενειακώς στην Αργεντινή).
6. Κώστας Ζώτος. Εργάστηκε στα χωριά της Θεσπρωτίας και την Πάτρα, όπου και συνταξιοδοτήθηκε.
7. Χρήστος Κόντης. Εργάστηκε στα χωριά των Ιωαννίνων, μέχρι την συνταξιοδότηση.
8. Δημοσθένης Ντούτσης. Εργάσ. στα χωριά Ιωαννίνων. (συνταξ.) (απεβίωσε 1980).
9. Γιάννης Πάτταρας. Εργάστηκε και απεβίωσε στην Κέρκυρα

Δημοδιδάσκαλοι που σπούδασαν κι εργάστηκαν στα χωριά της: Ελληνικής μειονότητας
( Βόρεια Ήπειρο )

1. Χρήστος Βιδούρης. Δρόβιανη. Παύτηκε από το δασκαλικό επάγγελμα
σαν αντικαθεστωτικός. (συνταξιούχος).
2. Κλειώ Δρόσου - Γκουβέλη. Δρόβιανη (συνταξιούχος).
3. Δημήτρης Τάτσης. Δρόβιανη (συνταξιούχος
4. Χρήστος Καλυβάς Δρόβιανη (συνταξιούχος).
5. Χαράλαμπος Μπάχος.. Δρόβιανη (συνταξιούχος).
6.Μαρία Μάνου - Βουζούκα. Δρόβιανη (συνταξιούχος).
7. Αναστασία Σκούπρα - Μπέσιου. Δρόβιανη.
8.Σοφία Τάτση - Κάτση. Δρόβιανη.
9. Δημοσθένης Κιόσες. Δρόβιανη.
10. Χρήστος Βορδώκας. Δρόβιανη.
11. Μαργαρίτα Ζιώγκα - Ζήση. Δρόβιανη.
12. Λουκία Γκιόκα -Τριανταφύλλου, Τίρανα (συνταξιούχος).
13 Bασιλική Λάππα - Σταύρου (συνταξιούχος) Αγ. Σαράντα.
14. Βασιλεία Ζιούπου Αγ. Σαράντα.
15.Ασπασία Παπά, Κορυτσά.
16. Ιρένα Γκουβέλη, Δέλβινο.
17. Λόλα Μητσιώνη, Δρόβιανη.
18. Γιάννης Ζώκας, Δρόβιανη.
19. Ξενοφών Τσίπης, Δέλβινο (συνταξιούχος).

Δροβιανίτες που σπούδασαν στην Αλβανία.

Μετά τη μεταπολίτευση πολλοί
φύγανε στην Ελλάδα, όπου εργάζονται σε δουλειές άσχετες με την επαγγελματική τους κατάρτιση.

1. Βασίλης Παρτάλης. Καθ. Ρωσσ. Φιλολογ, τεως Λυκειαρχης Aγ. Σαράντα (συνταξ.).
2. Κυριάκος Δρόσσος. Καθ. Βιολογίας, Τέως Επιθ. Παιδείας Νομού Αγ. Σαράντα (συνταξ).
3. Αλέκος Τριαντάφυλλος. Φυσικομαθηματικός. Αγ. Σαράντα (συνταξιούχος).
4. Φλωράν Δρόσσος. Μαθηματικός. Αγ. Σαράντα
5. Έλλη Ζάβαλη. Καθηγήτρια Αλβανικής Φιλολογίας Αργυρόκαστρο
6. Ανδρομάχη Κωστάκη - Ζάβαλη, Βιολόγος Αργυρόκαστρο (συνταξιούχος)
7. Βασίλης Π. Σιούτης. Καθηγητής Αγγλικής Αργυρόκαστρο.
8. Γιώργος Μπούκας. Καθηγητής Αγγλικής Φιλολογίας Αργυρόκαστρο.
9. Χρήστος Μπούκας. Καθηγητής Ιστορία-Γεωγραφίας, Τίρανα
10. Μαξίμ Σκεύης Ιστορικός Εθνικού Μουσείο Αλβανίας
11. Δωροθέα Λάππα. Μαθηματικός. Δέλβιvo.
12. Aναστασία Δροσού. Μαθηματικός, Αγ Σαράντα
13. Αμαλία Φ. Ζήση. Καθηγήτρια Γαλλικής Φιλολογίας Δέλβινο
14. Μιχάλης Κιόσες. Καθ. Αλβανικής Φιλολογίας τέως Διευθ. Σχολ. Δρόβιανης.
15. Κώστας Μούλιος. Καθηγητής Aλβανικής Φιλολογίας, Αγ. Σαράντα
16. Παύλος Ζωτος. Μαθηματικός. Διευθ. Σχολείου Δρόβιανης (συνταξιούχος).
17. Π.Σταύρος Γκραίκας. Βιολόγος, Δρόβιανη (συνταξιούχος).
18. Γρηγόρης Δρόσσος. Βιολόγος. Τέως Διευθ. Οχτ. Σχολ. Δρόβιανης (συνταξ).
19. Μαρία Μυτερίζι . Δαρακλή. Bιολόγος Φίερι.
20. Στέφανος Γκουβέλης- Αλβανικής Φιλολογίας, Δέλβινο (συνταξιούχος).
21. Βασίλης Καλυβάς. Βιολόγος Αγ. Σαράντα .
22. Ελντα Γκιόκα - Τριανταφύλλου. Καθηγήτρια Μουσικής. Κορυτσά.
23. Κάτια Αντ. Βορδώκα- Δικηγόρινα. Δυρράχιo.
24. Καίτη Αντ. Βορδώχ:α. Αγγλικής Φιλολογίας. Δυρράχιο.
25. Αντώνης Σκεύης. Καθηγητής Φυσικής Αγωγής, Τίρανα.
26. Μάρκος Π. Παπάς. Καθηγητής Φυσικής Αγωγής, Τίρανα.
27. Μαρίνα Κιόσε. Αλβανικής Φιλολογίας, Αργυρόκαστρο.
28. Μαρία Παπά. Ιστορία - Γεωγραφία, Κορυτσά.
2. Ελλη Ζώτου - Παπά, Ρωσικής Φιλολογίας. Δρόβιανη (συνταξιούχος).
30. Χριστίνα Μητσιώνη. Μαθηματικός, Δρόβιανη.
31. Παύλος Αγόρας. Αλβανική Φιλολογία, Δρόβιανη.
32. Κυριάκος Φίλιος. Μαθηματικός. Μπίστρισσα (παύτηκε.) (συνταξιούχος)
33. Αφροδίτη Καγιάφα. Τσιούπρη. Μαθηματικός, Αγ. Σαράντα.
34. Βασιλική Παπά - Ζώκα. Φιλόλογος, Τίρανα.

Δημοδιδάσκαλοι που σπούδασαν στην Ελλάδα και εργάστηκαν στα χωριά της
Εθνικής Ελληνικής Mειoνότητας στην Αλβανία

1. Κίμων Γκραίκας (πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του στις αλβανικές φυλακές,
σαν αντικαθεστωτικός). Δρόβιανη. Πέθανε το 1995,
2. Θύμιος ΤάτταρnΤέως Διευθ.Οχτ.Βουλιαρατιού. Εκτελέστηκε με απόφαση του
Στρατοδικείου Tιράνων, σαν αντικαθεστωτικός, (6/9/1964 στα Τίρανα).
3. Μιλτιάδης Αποστολίδης. Δρόβιανη (Τέως Διευθ. Παιδείας Νομαρχίας Δελβίνου
Καταδικάστηκε σαν αντικαθεστωτικός από Δτρατοδικείο στα 1946 αποφυλακίστηκε
στα 1949 και εργάστηκε δάσκαλος μέχρι τη συνταξιοδότηση του.Πέθανε στα 1996.
4. Δημήτρη; Σ Δαρακλής. Δρόβιανη. Καταδικάστηκε από Στρατοδικείο για αντικαθεστωτική
προπαγάνδα. Αποφυλακίστηκε, ξαναδιορίστηκε και εργάστηκε μερικά χρόνια και ξαναπαύτιηκε
πριν την συνταξιοδότηση του. Πέθανε στα 1996.
5. Παύλος Οικονόμου. Δρόβιανη. (Καταδικάστηκε σαν αντικαθεστωτικός. Ύστερα από πολύμηνη
φυλάκιση και μερικά χρόνια εξορία, όταν ξαναγύρισε άλλαξε επάγγελμα και εργάστηκε λογιστής μέχρι τη συνταξιοδότηση).
6. Νίκος Παπανικολάου. (Τέως Διευθ. Παιδείας Νομαρχ. Αγ. Σαράντα. Φυλακίστηκε σαν
αντικαθεστωτικός. Απεβίωσε στα 1997).
7. Βασίλης Μπούκας. (Δάσκαλος Μουσικής Παιδαγ. Σχολής Αργυροκάστρου. Απεβίωσε το 1980.
8. Ηλίας Σταύρου. Δρόβιανη. (τέως Διευθ. Οχτ. Δρόβιανης, συνταξιούχος).
9. Θωμάς Αγόρας. Μπίστρισσα. Δάσκαλος Μπίστρισσα. (Παύτηκε 1970) (συνταξ).

Αξιωματικοί στρατού

1. Γιώργος Ζώτος. Μπεράτι (αποστρατεύτικε ) 1993.
2. Γρηγόρης Ζώτος. Τίρανα (αποστρατεύτικε ) 1993.
3. Γιώργος Αγόρας. Τίρανα, (αποστρατεύτικε ) 1993.
4. Ηλίας Κουτσούκης. Τίρανα (αποστρατεύτικε ) 1993.
5. Δημήτρης Δρόσσος. Δέλβινο (αποστρατεύτικε ) 1993.
6. Γρηγόρης Οικονόμου. Τίρανα. (απεβίωσε) 1980

Αξιωματικοί αστυνομίας

1. Βασίλης Βαλεράς Αγ. Σαραντα.
2. Χρήστος Ντάσης.Αυλώνα(εγκληματολόγος).

Καλλιτέχνες

1. Μιρέλλα Γκιόκα (Τριανταφυλλου), κορη Δροβιανίτισσας. Βιολιστ Οπερας.. Τιρανα
2. Βαγγέλης Περ. Αγόρας. Σκηνοθέτης. Αγ. Σαράντα.
3. Λευτέρης Αγόρας. Τραγoυδιστής Αγ. Σαράντα.
4. Νίκος Γκοντρόλης. Γλύπτης, (γιος μάνας Δροβιανίτισσας), Αγ. Σαράντα.
5. Βασίλης Σκαπέτα. Σκιτσογράφος (γιος μάνας Δροβιανίτισσας).
6. Δημήτρης Γ. Μάνος. Ζωγράφος.
7. Γιάννης Ναθαναηλ. Ζωγράφος. Τίρανα(γιος πατέρα Δρόβιανιτη).

Επιστήμονες

Δροβιανίτες & απόγονοι, καθηγητές στο Παν. των Τιράνων

1. Λίντα Θώμου - Οικονόμου. Μαθηματικός. Τίρανα.
2. Ταμάρα Λιουαράσι - Οικονόμου. Πληροφορικής Τίρανα.
3. Ρολάνδος Αγόρας. Οικονομικές Επιστήμες. Τίρανα.
4. Ανδρέας Ναθαναήλ. Καθηγητής Αστικού Δίκαιου. Τίρανα (απεβίωσε).
5. Βάσος Τσιούπρης. Κτηνίατρος Καθηγητής Ανωτ. Γεωπ. Τιράνων.(απεβίωσε 1996)

Ιατροί :

1. Παύλος Ναθαναήλ Παθολόγος - Γυναικολόγος. (απεβίωσε στη Δρόβιανη στα 1935)
2. Aλκης Κορώσης. Νεφρολόγος. Τίρανα.
3. Αφρούλα Λέζου - Σκεύη. Παθολόγος Δυρράχιο.
4. Πτολεμαίος Πέττας. Νεογνολόγος Αγ. Σαράντα.
5. Αναστάσης Μπάχος. Οδοντίατρος Αγ. Σαράντα.
6. Έκτωρ Παρτάλης. Ορθοπεδικός Αγ. Σαράντα.
7. Βασιλική Κιόσε - Δρόσσου. Οδοντίατρος. Δέλβινο.
8. Δημήτρης Αγόρας. Οδοντίατρος. Μπίστρισσα.
9. Αποστόλης Βάσος. Παθολόγος Αγ. Σαράντα.

Κτηνίατροι και Ζωοτέχνες:

1. Βασίλης Ζιούπος (απόφ. Πανεπ. Βολώνιας Ιταλίας. Τέως Διευθ. Κτην. Ιστιτούτου Τιράνων.
Βουλευτής Πωγωνίου Μαύρης Ρίζας στην Αλβανική Βουλή,συνταξιούχος,Τίρανα).
2. Νίκος Ζιούπος. Κτηνίατρος. Τίρανα.
3. Γιώργος Ζιώγκας. Κτηνίατρος. Δρόβιανη.
4. Ουρανία Κουρεμένου - Βορδώκα. Ζωοτέχνης. Μπουλιαράτι Δρόπολης.
5. Βασιλική Γκίκα - Γκοντρόλη. Ζωοτέχνης Αγ. Σαράντα.
6. Βιολέτα Οικονόμου. Κτηνίατρος. Τίρανα (κόρη Δροβιανίτη).

Γεωπόνοι

1. Δημήτρης Παρτάλης. Γεωπόνος. Δρόβιανη.
2. Σπύρος Καλαντζής. Γεωπόνος, Δρόβιανη.
3. Ηλίας Τάτσης. Γεωπόνος με Μεταπτ. Σπουδές. (Μεμόραχη).

Τεχνολόγοι Μηχανικοί

1. Βασιλική Δ. Λάππα. Τεχνολόγος μηxανικός υφαντικής. Σκόρδα.

Νομικοί

1. Γιώργος Δρόσσος. Νομικός. Τίρανα (συνταξιούχος).
2. Βασιλίκα Kristo - Πόλιου. Νομικός. Τίρανα (κόρη Δροβιανίτισσας).
3. Σταύρος Βάσος. Νομικός Αγ. Σαράντα (συνταξιούχος).

Πολιτικοί Μηχανικοί

1. Λευτέρης Οικονόμου (τέως Διευθ. Υπηρεσίας Έργων Οδοποιίας Τίρανα, τέως
Βουλευτής Ριζών 1945 - 49 Αλβαν. Βουλής ( απεβίωσε)
2. Ιρένα Νικούλη -Τριανταφύλλου Αγ. Σαράντα.
3. Δημήτρης Βαλεράς Αγ. Σαράντα.
4. Γιάννης Πέττας Αγ. Σαράντα

Αρχιτέκτονες

1. ……………. Κορώση, Τίρανα.
2. Ανέστης Π. Αγόρας Αγ. Σαράντα

Μηχ. Μηχανικοι

1. Μιχάλης Κορώσης. Καθηγητής Τεχνικής Σχολής Τιράνων.
2. Ελένη Χατζιόλou. Δυρράχιο.
3. Σταύρος Κερούσης. Ελμπασάν.
4. Πέτροςρoς Τάτσης. Ελμπασάν.
5 Χρήστος Π. Παπάς. Τίρανα.
6. Δημήτρης Τάτσης. Μηχανικός γεωτρήσεων. Γκράμσι.

Ηλεκτρολόγοι Μηχανικοί

1. Κίτσιος Ζώτος. Τίρανα.
2. Ασπασία Ντόνου (κόρη Δροβιανίτισσας) Τίρανα.

Χημικοί

1. Μαρία Δρόσσου - Μάνου Αγ. Σαράντα.
2. Γιώργος Αγόρας Αγ. Σαράντα.

Οικονομολόγοι

1. Κώστας Γκάγκαλης Αγ. Σαράντα.
2. Βασίλης Λάππας Αγ. Σαράντα.
3. Ανδρέας Δρόσσος. Δρόβιανη.
4. Σοφία Χατζιόλου. Δυρράχιο.
5. Θεανώ Βορδώκα - Λίτσα. Δρόβιανη.
6. Γιώργος Βιδούρης. Δρόβιανη.
7. Ελένη Μπράτσικα. Ρογκοζίνα - Δυρραχίου.
8. Θησέας Σιούτης. Αργυρόκαστρο.
9. Θεόδωρος Λάππας. Τίρανα.
10.Ζήσος Ζήσης. Δέλβινο.
11. Σιλβάνα Ντόνου. Τίρανα (κόρη Δροβιανίτισσας).
12.Χρηστάκης Βάσος. Αγ. Σαράντα.
13.Ελένη Γκουβέλη. Δέλβινο.

Διπλωμάτες & Πολιτικοί

1. Αλέξης Βέρλης. Απόφοιτος Στρατιωτικής Ακαδημίας Σοβιετικής Ένωσης,
τέως Ανώτατος αξιωματικός Διοικητικού και αργότερα Υπουργός Οικονομικών
Αλβανίας. (διώχθηκε σαν αντιφρονών στην πολιτική της Δικτατορίας Ε. Χότζα,
χάνοντας θέση και κομματικότητα). (κατάγεται από το γειτονικό χωριό Μουζίνα,
είναι γιος μάνας Δροβιανίτισσας). Πέθανε στα 1984). Τίρανα.
2. Βασίλης Ναθαναήλ. Πρέσβης Αλβανίας (Βουλγαρία - Σ. Ένωση - Κίνα),
αργότερα Υφυπουργός Εξωτερικών Αλβανίας. (Απεβίωσε 1985).

Η μαγιά της Δρόβιανης,τα σχολεία μας.

Το μικτό δημοτικό σχολείo 1935-36, στο λόφο του Αη Δημήτρη.
Τάξεις Α ' και Β.

Γιώργης Σπυράκος.

Διευθυντής του σχολείου της Δρόβιανης 1935-39.

Το επτάχρονο σχολείο της Δρόβιανης, 1963-64

Ευθύμιος Τάτταρης, Δάσκαλος.
Με απόφαση του Στρατοδικείου Τιράνων εκτελέστηκε στα Τίρανα στις 6 Σεπτεμβρίου 1964, ως αντικαθεστωτικός.

Το οχτάχρονο σχολείο της Δρόβιανης, 1973- 74

Χορευτικός όμιλος του σχολείου 1973-74

Σοφοκλής Σπυράκος

Στην περίοδο 1983-87 η Αλβανική Ασφάλεια,
προσπάθησε να τρομοκρατήσει τη Δρόβιανη με φυλακίσεις και εξορίες.
Πρώτο «εξιλαστήριο θύμα» ο Σοφοκλής Σπυράκος. Ένας ακόμα, αδικοχαμένος ,
Δροβιανίτης, για να «βάλουν μυαλό» οι άλλοι.

Στην ξενιτιά, Σπούδασαν στην Ελλάδα, εργάστηκαν ή εργάζονται εκεί,

καθώς και παιδιά ή εγγόνια Δροβιανιτισσών παντρεμένων στην Ελλάδα πριν πολλά χρόνια .

1. Πτολεμαίος Καλλιάφας. Χειρούργος ΑΘΗΝΑ (συνταξιούχος).
2. Βάσος Ντούτσης. Παθολόγος ΦΙΛΙΠΠΙΑΔΑ (συνταξιούχος).
3. Θύμιος Κόντης. Χειρούργος, ΑΘΗΝΑ.
4. Παναγιώτης Κίκιλης. Νεφρολόγος ΑΘΗΝΑ.
5. Πανωραία Εμμανουήλ - Τάτταρη. Παθολόγος ΑΘΗΝΑ (συνταξιούχος).
6. Δημήτρης Εμμανουήλ - ειδικός Ορθοδοντικός ΑΘΗΝΑ(Γιος της κ. Πανωραία Τάτταρη).
7. Κώστας Καλογερόπουλος. Ειδικός παθολόγος ΠΑΤΡΑ, γιος της Ηρώς
Καλογεροπούλου-Σπυράκου. .
8. Δημήτρης Καλογερόπουλος. Ωτορινολαρυγγολόγος ΠΑΤΡΑ, γιος της Ηρώς
Καλογεροπούλου - Σπυράκου.
9. Όλγα Ράφτη, Γυναικολόγος, ΑΘΗΝΑ.
10. Πέτρος Κωτσελένης. Οδοντίατρος (συνταξιούχος) ΠΑΤΡΑ.

Καθηγητές Πανεπιστημίου

1. Γιώργος Δάσιος. Μαθηματικός. Καθηγητής Πανεπιστημίου ΠΑΤΡΩΝ.
2. Αργύρης Καλλιάφας. Βιολόγος. Καθηγητής Πανεπιστημίου ΠΑΤΡΩΝ.
3. Μαργαρίτα LECOU - Βαρζούκα. Χημικός. Καθηγήτρια Πανεπ. Στρασβούργου,
Γαλλία (εγγονή από τη μητέρα της Δροβιανίτικης οικογ. Γιάννη Χατζιόλου).
4. Ισμήνη Μανού - Βιδούρη. Μαθηματικός Παν. ΑΘΗΝΩΝ (συνταξιούχος)
5. Ελένη Βαρζούκα - Χημικός μέταλλων Παρίσι
6. Πολύδωρος Λάππας - Δικηγόρος Παρίσι

Νομικοί

1. Σόλων Τζιαφέρης. Δικηγόρος (συνταξιούχος) ΑΘΗΝΑ.
2. Αφροδίτη Σιούτη. Δικηγόρος ΑΘΗΝΑ.
3. Δημήτρης Βάρσος. Δικηγόρος Αθήνα. (Απεβίωσε στην Αθήνα).
4. Χρήστος Μούλιας. Δικηγόρος ΠΑΤΡΑ. (με Δροβιανίτικη καταγωγή της μητέρας του.
Έκδωσε το βιβλίο του Δροβιανίτη Χρονικογράφου Νικόλα Μυστακίδη "ΠΕΡΙ ΔΡΟΒΙΑΝΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ" στα 1997).
5. Γιάννης Βάρσος. Δικηγόρος ΑΘΗΝΑ.

Οικονομολόγοι

1. Δημήτρης Μανθόπουλος - Τραπεζικός Πάτρας.
2. Μιχάλης Ράφτης - συνταξιούχος Αθήνα

Διπλωμάτες

1. Βασίλης Λάππας. Πρέσβης της ΕΛΛΑΔΑΣ (Απεβίωσε).
2. Ευθύμιος Τζιαφέρης. Πρέσβης της ΕΛΛΑΔΑΣ (συνταξιούχος).
3. Δημήτρης Βιδούρης. Πρέσβης της ΕΛΛΑΔΑΣ εν ενεργεία.

Μηχανικοί

1.Κώστας ΒιδοϋρηςΟ.Τ.Ε.(συνταξιούχος) (γιος του Φιλόλογου Τάσου Βιδούρη ) Αθήνα
2. Παύλος Καλιάφας. Μηχ. Ηλεκτρολόγος Εγκατ. Πανεπ. Πατρών.
3 ……. Βότσης Μηχ. Ναυπηγός. Ελευσίνα.

Δημοσιογράφοι

1. Γεώργιος Δρόσσος - Εφημ. Ακρόπολη (απεβίωσε).
2. Παύλος Π. Ναθαναήλ τέως συντ. Ελληνική

Καλλιτέχνες

1. Οδυσσέας Λάππας. Τενόρος "Μετροπόλιταν Όπερα" Ν. Υόρκης ( Απεβίωσε 1960 )
Τέως Διευθ. Εθνικού Ωδείου ΑΘΗΝΩΝ.

Οικογένειες που σβηστήκαν

Στην Κάτω Δρόβιανη

Μαχαλάς Τσιφλίκι:
Μήνου Αντώνη, Μίχου Καλυβά, Λώλη Σίσκου.

Μαχαλάς Μουζιωμανάτες:
Γρηγόρη Καλαπόδη, Θανάση Κορώση, Νικόλα Κορώση, Γιάννη Δάσκαλου, Μήνου Κώστα, Ζιούπου, Κώστα Σιούτη, Παπαμάνθιου, Ν. Τάμαλη, Σπυρακάτικα (Θεμιστοκλή κ.λ.π.) , Δ. Βάρτσιου Κ.λ.π.

Μαχαλάς Χατζιολάτες:
Έξαρχου, Σ. Καλυβά, Μιχ. Δρόσου, Γιάννη Δρόσου, Γιάννη Πάτταρα. Βασ. Παπασταύρου (Μπαντάτσου), Κούλη Πάτταρα, Ζελίτα, Μητ. Κονόμου, Κυρ. Δεσίρη, Πετροβάσου, Μαλλά, Καραγιάννη, Κωσταλίτη, Μάνου Τσούνη, Σιάκου, Σιαράτση, Ανδρούτση, Διούκα, Γούδα, Παπαδαίοι, Μουχαίοι, Παπανικόλα, Παπαγιανναίοι, Γιουγιούνη, Ντάση.

Στην Πάνω Δρόβιανη

Μαχαλάς Πυλιακάτες:

Δεσπότη, Φίλιου, Τσ. Φίλιου, Σπ. Φίλιου, Β. Χαρίστη, Κόπαρη, Β. Κόπαρη, Οικ. Ναθαναήλ, Οικ. Λάππα. Οικ. Λάππα, Οικ. Μιλ. Λάππα, Οικ. Παύλου Καλλιάφα, Οικ. Σταύρου Καλλιάφα, Οικ. Σταύρου Γιόβαση, Οικ. Ουρ. Γιοβάνη, Οικ. Ν. Γιοβάνη, Οικ. Χαρίτου, Οικ. Σούκα, Οικ. Πετρίδη, Οικ. Β. Μανθόπουλου, Γραμματικού, Β. Ζώτου, Γιαν. Πράτσικα, Μηνά Πράτσικα, Βασ. Πράτσικα, Μητσούλη, Αυγέρη Γουρουνά (Παπά) , Οικ. Αυγέρη, οι,. Κόπαρη, Κιτσιώνη, 13. Παπά(Μπούτης), Οικ. Σκεύη, Οικ. Φωτ. Τζαφέρη, Θ. Τζαφέρη, Οικ. Χριστάκη, Οικ. Μαλίτη, Οικ. Ζήκου, Οικ. Ζώμπου, Οικ. Μην. Μανθόπουλου, Κ. Κίκλη, Τ. Ντάσιου, Φίδι. Κ. Ντάσιου, Παπαπέτρου, Οικονόμου, Τσιώνη (Κλεοπ.Τάτση) , Οικ. Μιχ. Οικονόμου, Κ. Κατσιούλη, Οικ. Κόντη, Οικ. Μην. Τάπαρη, Οικ. Βαγγ. Τάπαρη, Οικ. Γκουβέλη, Οικ. Θωμά, Οικ. Αγόρα (Μήτση Αθηνάς) , Οικ. Β. Βασίλαινας, Οικ. Σμπούρη, Οικ. Ζώτου (Φούλη) , Οικ. Ζέτη, Οικ. Νίνη, (2 oικ.) Οικ. Παυλ. Νίνη, Οικ. Κώτση, Οικ. Πούση (Μανθόπουλου), Οικ. Ποτσιολαίοι, Οικ. Ζιάραγκα, Οικ. Μάσιου. Τσ. Τσιέφου.

Περισσότερες οικογένειες σβήστηκαν από το Δημοτολόγιο της Δρόβιανης, λιγότερες όχι, πολλοί από τους παραπάνω ζουν στην Ελλάδα, έχουν κληρονόμους που τελευταία ενδιαφέρθηκαν για τα σπίτια τους ή τα ερείπια των σπιτιών τους, άλλοι δεν φάνηκαν ως τώρα, μπορεί να φανούν.

Και κάτι ακόμα, όχι όλα αυτά τα σπίτια είναι ακατοίκητα, όχι. Σε άλλα μια κόρη ή εγγονή πήρε σώγαμπρο, το σπίτι δεν έκλεισε μα άλλαξε όνομα. Είναι πολλές τέτοιες περιπτώσεις. Άλλα σπίτια άλλαξαν νοικοκύρη ή αγοράστηκαν ή πάρθηκαν έτσι αυθαίρετα από τις Αρχές της δικτατορίας και δόθηκαν σε άλλες οικογένειες, χτίστηκαν καινούργια σπίτια πάνω στα παλιά.

Στα 45 χρόνια της δικτατορίας

Στα 45 χρόνια της δικτατορίας Ενβέρ Χότζα η Δρόβιανη είχε τα παρακάτω θύματα που εκτελέστηκαν με ή και δίχως δίκη ή φυλακίστηκαν και εξορίστηκαν και πέθαναν στις φυλακές (1944 - 1990). Συνολικά 9 άτομα.
. Χρήστος Τριαντάφυλλος (Μάρτης 1944, δίχως δίκη)
. Αναστάσης Γκουβέλης (Μάης 1944, δίχως δίκη)
. Θύμιος Τάτταρης ( Απόφαση Στρατοδικείου Τιράνων, 1964)
. Σπύρος Σπυράκος και η σύζυγός του Λίλα Σπυράκου - Οικονόμου (εκτελέστηκαν
«εν ψυχρώ» στην ελληνοαλβανική μεθόριο, στο Ραντάτι, από τους φρουρούς των
αλβανικών συνόρων, 1954)
. Χρήστος Κώστας και Γιώργης Παρτάλης, πέθαναν στη φυλακή (1946 - 1948)
. Ευριπίδης Κωτσαλένης (πέθανε στη φυλακή, 1979)’
. Σοφοκλής Σπυράκος (πέθανε στην εξορία Μπόρσι 1977)
. Πέτρος Τριαντάφυλλος (πέθανε στη φυλακή, 1974)

ΦΥΛΑΚΙΣΤΗΚΑΝ ΣΤΙΣ ΑΛΒΑΝΙΚΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΜΕ ΒΑΡΙΕΣ ΠΟΙΝΕΣ ΟΙ ΠΑΡΑΚΑΤΩ
ΔΡΟΒΙΑΝΙΤΕΣ

Παπά - Γιώργης (εφημέριος του χωριού από Ανω Λεσινίτσα), Σιδέρης Σπυράκος. Γιώργης Παρτάλης, Θύμιος Μάνος, Δημήτρης Δαρακλής, Κίμων Γκραίκας, Παύλος Οικονόμου, Χρήστος Κώστας, Χαρίτος Κώστας, Σωτήρης Κώστας, Σπύρος Kωτσαλένης, Ευριπίδης Κωτσαλένης, Σπύρος Σπυράκος, Λάμπης Παπάς, Μιλτιάδης Παππας Σπύρος Σουτερίκης, Ευθαλία Σουτερίκη, Μανόλης Γάτσιος, Βασιλική Πέγιου, Πετρος Πέγιος, Αριστοτέλης Παπάς, Γιώργης Παπάς, Σταύρος Κερούσης, Μιλτιάδης Αποστολίδης, Γιώργος Χατζιόλος, Βασίλης Καρδάσης, Πέτρος Τριαντάφυλλος . Πυρος Παπαματθαίου και Νίκος Παπανικολάου.
Το όλον: 29 άτομα (αν δεν ξέχασα κανέναν).

ΕΦΥΓΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΝ ΔΙΩΓΜΟΥΣ ΟΙ ΧΩΡΙΑΝΟΙ ΜΑΣ
(1944 - 1945)

Γιώργος Ζώτος, Λευτέρης Γκουβέλης, Δήμος Ντούτσης, Βασίλης Ντούτσης, Μιλτιάδης Λάππας (αργότερα και η οικογένειά του), Ηλίας Κότταρης, Βαγγέλης Κρουσκος, Κυριάκος Τάτταρης, Βαγγέλης Τάτταρης, Βασίλης Χαρίτος, Χρήστος Κόντης, Δημήτρης Κόντης, Σταύρος Τάτσης, Χρήστος Τάτσης, Κασσιανή Βιδούρη, Kώστας Ζώτος, Κώστας Κίκιλης και Γιάννης Πάταρας (οικογενειακώς).
Σύνολο: 19 άτομα (μαζί με τη γυναίκα του Ζώτου, Λίτσα)
Από αυτούς, μερικοί εντάχθηκαν στα τμήματα του ΕΔΕΣ, άλλοι εργάστηκαν ως διδάσκαλοι ή συνέχισαν τις σπουδές τoυς μετά τον πόλεμο.

ΕΦΥΓΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ (1946-1970).

Μανόλης Γάτσιος , Βασιλική Πέγιου, Θωμάς Πέγιος και Ηλίας Λίτσας.